ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٦ - مقدمه

مهدى‌گونه شدن‌

سيّدابوالحسن مهدوى‌

مقدمه‌

هدف نهايى از خلقت انسان و آفرينش او، رسيدن به خداوند متعال و ملاقات اوست. اين آخرين مقصد است و مى توان آن را جواب فلسفه آفرينش جهان قرار داد. زيرا كه جهان براى تأمين نيازهاى جسمانى انسان و نيز براى وسائل و ابزار حركت انسان به سمت خداى عزوجل است.

پس همه چيز در اين هدف نهايى خوابيده است. و منظور از لقاى او اين است كه وقتى خداوند تبارك و تعالى داراى همه كمالات و صفات پسنديده است، و هر كمالى به نحو تامّ و مطلق دارد، پس كمال انسان هم به اين مى شود كه واجد همه اين صفات و كمالات به شكل تام گردد، و در اين صورت است كه وجود چنين انسانى رنگ و صبغه الهى مى گيرد و هم سنخ با او مى شود، پس شايسته اتصال روحى با او مى گردد، قلبش عرش رحمان مى شود، و فكرش يابنده وجود او به علم حضورى خواهد شد.

البته واضح است كه انسانى كه به ملاقات او رسيده و همه صفات كماليه را در خودش جمع كرده، هرگز نمى تواند خدا شود زيرا يك صفت است كه انسان نمى تواند از خود دور كند، بلكه به هر كمالى برسد اين صفت نقص در وجود او هست، كه در خداوند متعال نيست، و آن صفت ممكنيّت و مخلوقيت است، زيرا كه‌