اما با اين همه شواهد و وابستگى فوق العاده سياسى و اقتصادى و نظامى دولت اسراييل به ايالات متحده، جنگ اخير لبنان هرگز نمى توانست بدون چراغ سبز واشنگتن روى دهد. به عنوان مثال، پرزيدنت جيمى كارتر توانست در جريان اشغال نظامى خاك لبنان در سال ١٩٧٨ ميلادى، در همان روزهاى اول، ارتش اسراييل را از اين كار باز دارد و آن ها را وادار به خروج از كرانه غربى رود ليتانى و استقرار در حاشيه نوار باريكى در شمال مرزهاى اسراييل نمايد. اما در مقابل، دولت جورج بوش همراه با اكثريت راست گراى نمايندگان كنگره، معتقد بودند كه دولت اسراييل با پى گيرى «نقشه كثيف» دولت آمريكا در منطقه خاورميانه در دوره اى نامحدود صرف نظر از تأثيرات منفى اين اقدامات بر مشروعيت سياسى و پايه هاى امنيتى اسراييل عملًا در جهت تأمين منافع ايالات متحده گام خواهد نهاد.

تأثيرات سياست هاى داخلى‌

با توجه به عدم موفقيت ارتش اسراييلى در جنگ اخير، برنامه ريزان راهبردهاى سياسى و نظامى ايالات متحده، در مورد موفقيت هاى احتمالى طرح حمله هوايى به ايران يا ترديد هاى زيادى روبرو شده اند. به هر حال، نمى توان احتمال عدم درس گيرى دولت بوش از وقايع تاريخى گذشته را نيز ناديده گرفت. يكى از مديران سابق بخش اطلاعات آمريكا به هرش چنين گفته بود: «هيچ راهى وجود ندارد كه رامسفلد و چنى بتوانند در مورد اين مسأله، تصميمى درست اتخاذ نمايند. با فروكش كردن گرد و خاك و حوادث، آن ها اعلام مى كنند كه موفق شده اند و هم چنان بر برنامه حمله به خاك ايران پافشارى خواهند نمود.»

بدين ترتيب در ١٤ آگوست، پريزيدنت بوش اعلام كرد كه اسراييل در جنگ عليه حزب الله به پيروزى دست يافته است.

حمايت نمايندگان دموكرات كنگره از سياست هاى دولت بوش و جنگ اسراييل عليه لبنان، نشانگر آن است كه بار ديگر ايالات متحده، تاريخ و عقل سليم را ناديده خواهد گرفت. هر دو مجلس سنا و پارلمان با جانبدارى از سياست هاى دولت بوش، معتقدند كه حملات نظامى ارتش اسراييل، بر قوانين بين المللى و منشور سازمان هاى ملل انطباق داشته است. با اين منطق، نابودى وحشيانه زير ساخت هاى شهرى غير نظامى يك كشور كوچك دموكرات، به دليل يك حادثه كوچگ مرزى توسط يك گروه شبه نظامى ٣٠٠٠ نفره، مى تواند يك اقدام قانونى در جهت دفاع از خود به شمار رود، لذا بى ترديد حمله ايالات متحده به خاك ايران نيز كشورى بزرگ تر و با نيروهاى نظامى بيشتر و قابل توجه تر مى تواند همچون حمله اسراييل، به عنوان يك اقدام قانونى در دفاع از خود به شمار رود.

شگفت اين كه، كميته هاى اقدامات سياسى اى كه از سوى چنين گروه هاى ليبرالى حمايت مى شوند، نظيرmoveon .org ، «اقدام صلح» و «اقدام براى تغيير»، هم چنان كه طرفدارى خويش از انتخاب و يا حتى انتخاب مجدد اين نامزدهاى انتخاب كنگره كه جانبدارى خويش را از جنگ آمريكايى ارتش اسراييل عليه لبنان با وجود نقض همه قوانين بين المللى اعلام نموده اند، ادامه مى دهند. به علاوه، آنان جنگ اخير را آزمونى براى جنگ ايالات متحده عليه ايران و در جهت تأمين منافع قانونى اسراييل ارزيابى مى نمايند.

از سوى ديگر، متاسفانه حتى كسانى كه همزمان با وقايع اخير، با جنگ آمريكايى دولت اسراييل در لبنان مخالفت نموده اند، در مورد حفظ منافع اسراييل ترديدى ندارند.

و به عنوان نتيجه بايد اذعان نمود كه على رغم افزايش فوق العاده دامنه اعتراضات از سوى كسانى كه استفاده مضحك از اسراييل را توسط واشنگتن در هر زمينه اى امرى ناپسند مى دانند، بخت اندكى وجود دارد كه اين سياست غير اخلاقى و خطرناك از بين برود.

پى نوشت ها:

[١].Stephen Zones ، استاد رشته علوم سياسى و صاحب كرسى برنامه هاى مطالعات صلح و عدالت در دانشگاه سان فرانسيسكو و سردبير بخش خاورميانه نشريه «سياست خارجى»

منبع:www .Commondreams .org