نظاميان آلمانى بود كه نيروهاى آمريكايى از آنها عكس هايى «سمبليك» گرفت تا انتقال دهنده وقايع و حوادث شكست آلمان نازى و پيروزى آمريكايى ها به ايالات متحده باشد! اما رايتسنگر در خاطرات خويش تأكيد مى كندف او از ارتش آلمان فرار كرد و در زندگى خويش از اين اقوام خود در هراس بود. ولى چه بسا نكته قابل توجه تر اين كه نيروهاى نظامى آمريكا، پايگاهى نظامى در مزرعه پدرش داير كردند و هنگامى كه سربازان آمريكايى با او آشنا شدند و دريافتند، او يكى از سربازان ارتش آلمان بوده است، او را بازداشت كرده و براى چند هفته زندانى و سپس آزاد كردند. از زندان موقت آمريكايى ها رايتسنگر به مونيخ منتقل شد تا تحصيل لاهوت خويش را دنبال نمايد و پس از آن توانست، مدرك دكتراى خويش را در رشته لاهوت از روم به دست آورد، موضوع تزاو: كليسا و ملت و خانه خدا در عقيده ى سنت وگوستين بود.

چه بسا فرهنگ آدمى در لاهوت كاتوليكى ريشه دارد، در پس افراط و تعصب معروفش در قبال اجتهادها و تلاش هاى لاهوتى كه كليساهاى ديگر بيانگر آن هستند، باعث شود تا برخى از اين كليساها را از خصوصيت و ويژگى كليسايى اشان تجريد نمايند و آنها را صرفاً حركت ها و جنبش هاى غيركليسايى قلمداد كند، چنانكه پيشين نيز كرده بود، به ويژه در وثيقه ى معروفش كه آن را به پاپ راحل يوحنا پولس دوم در سال ١٩٩٢ ارائه و تقديم كرد و در آن زمان به شدت در جهان طنين افكن شد. اما نكته قابل توجه اينكه وى در جشن انتصاب خويش به اين سمت در واتيكان از تعدادى از رهبران كليساهاى انجيلى آمريكا از جمله كشيش رابرت شولر، رئيس «كريستال كاتيدرال» لس آنجلس دعوت كرد كه يكى از كليساهاى سيار معروف انجيلى و آمريكايى در جهان است و به وسيله ماهواره برنامه هايى تلويزيونى براى سراسر جهان پخش مى كند. وى دليل اين دعوت را اينگونه عنوان مى كند، چون رهبران كليساهاى انجيلى آمريكا به ديدگاه ها و مواضع پاپ جديد در قبال امور و مسائلى چون سقط جنين كنترل و محدوديت زاد و ولد، از مواج هم جنس بازان و انتخاب كاهنان زن براى كليساها توجه دارند و با آن همراه و همگام هستند و اين ها از جمله‌

مسائل و امورى بود كه پاپ راحل در رود آنها را تأكيد بسيار داشت و شك نيست كه پاپ جديد در اين زمينه متعصب تر باشد.

در سال گذشته كاردينال رايتسنگر نامه اى براى اسقف هاى كاتوليك سراسر جهان نوشت و در آن از ايشان خواست از حمايت و پشتيبانى از سياست مدارانى كه حامى سقط جنين و هم جنسى بازى هستند، دست بكشند و اين اعمال را اعمالى شيطانى به شمار آورد. هم چنين در نامه ى خويش درخواست انتصاب زنان در مجالس كاهنانه را توطئه اى عليه كليسا تلقى كرد و كاتوليك ها را از آنچه آن را «راديكاليسم زنانه» ناميده بود، برحذر داشت، چرا كه باعث ايجاد اختلاف ميان زنان و مردان شده و به ستون و پايه و اساس خانواده به عنوان واحدى استوار بر تكامل و تعالى زن و مرد ضربه وارد كرد. غير از آن از جمله مسائل اخلاقى ديگر، ديدگاه او در قبال تحقيقات علمى پزشكى بود كه با سلول هاى بنيادى و كاشت اعضا و غيره ارتباط پيدا كرد.

اما موضوع مهم تر و حساس تر كه مورد توجه كاردينال بود، مسئله تبليغ و تبشير مذهبى بود. كليساهاى انجيلى به سرعت در كشورهاى آمريكاى جنوبى و مركزى در حال گسترش‌