خروج هر سه؛ خراسانى، سفيانى و يمانى در يك سال، يك ماه و يك روز واحد صورت مى‌گيرد و در بين آنها هيچ پرچمى هدايتگرتر از پرچم يمانى نخواهد بود. او به سوى حق هدايت مى‌كند.

يكى ديگر از نشانه‌هاى حتمى ظهور كه درفاصله كمى از قيام مهدى منتظر (ع) رخ مى‌دهد، ندايى است كه از آسمان برخاسته و نام حضرت قائم (ع) را به گوش تمام جهانيان مى‌رساند، نعمانى، شيخ صدوق و شيخ طوسى در كتاب‌هاى خود روايات زيادى را در اين مورد نقل كرده‌اند كه در اينجا به ذكر يكى از آنها بسنده مى‌كنيم.

نعمانى به سند خود از امام محمد باقر (ع) چنين نقل مى‌كند:

الصّيحة لا تكون إلّا فى شهر رمضان، [لأنّ شهررمضان‌] شهر الله، [و الصّيحة فيه‌] هى صيحة جبرئيل (ع) إلى هذا الخلق، ثمّ قال ينادى منادٍ من السّماء باسم القائم (ع) فيسمع من بالمشرق و من بالمغرب. لا يبغى راقدٌ إلّا استيقظ و لا قائمٌ إلّا قعد، و لا قاعدٌ إلّا قام على رجليه فزعاً من ذلك الصّوت، فرحم الله من اعتبر بذلك الصّوت فأجاب.[٢]

آن نداى آسمانى بر نخواهد خاست مگر در ماه رمضان [چرا] كه [رمضان‌] ماه خداست، آن ندا از جبرئيل است كه خطاب به مردم سر داد مى‌شود و نام قائم را در همه جا طنين‌انداز مى‌سازد، تا آنجا كه همه ساكنان زمين از شرق تا به غرب آن ندا را خواهند شنيد. از وحشت شنيدن آن ندا هر كس در خواب فرو رفته بيدار شده و هر كس بر پا ايستاده، ناچار به نشستن مى‌شود و هر كس بر زمين نشسته، به ناگاه از جاى برمى‌خيزد. پس رحمت الهى بر كسى باد كه اين ندا را بشنود و به آن پاسخ گويد.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. ر. ك: مفيد، الإرشاد، ص ٣٦١- ٣٥٦؛ سيد محسن، امين، سيره معصومان، ترجمه على حجتى كرمانى، ج ٦، ص ٤٠٠- ٣٦٧.

[٢]. ر. ك: محمد بن ابراهيم نعمانى، كتاب‌الغيبة، ص ٢٥٢.

[٣]. طوسى، محمد بن حسن، كتاب‌الغيبة، ص ٢٦٧؛ نعمانى، محمد بن ابراهيم، كتاب‌الغيبة، ج ٢، ص ٦٤٩، ح ١.

[٤]. شيخ طوسى، محمد بن حسن، ص ٢٧٠؛ صدوق، محمد بن على بن حسين، كمال‌الدين و تمام النعمة، ج ٢، ص ٦٥١.

[٥]. ر. ك: مجلسى، محمد باقر، همان ج ٥٢، ص ١٨٧- ١٨٦. صافى گلپايگانى، لطف‌الله، منتخب الأثر فى الإمام الثانى عشر، ص ٤٥٤.

[٦]. شيخ صدوق، محمد بن على بن حسين، همان، ص ٦٥١، ح ٢٧١.

[٧]. نعمانى، محمد بن ابراهيم، همان، ص ٢٦٧؛ طوسى، محمد بن حسن، همان، ص ٢٧١.

[٨]. طوسى، محمد بن حسن، همان، ص ٢٧١. ر. ك: نعمانى، محمدبن ابراهيم، همان، ص ٢٥٢.

[٩]. صدوق، محمد بن على بن حسين، همان، ص ٦٤٩، ج ٢.

[١٠]. نعمانى، محمد بن ابراهيم، همان، ص ٢٥٤؛ طوسى، محمد بن حسن، همان، ص ٢٧٤؛ صدوق، محمدبن على بن حسين، همان، ج ٢، ص ٦٥٠.