ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦ - مادر درياها
شعر و ادب
گل هميشه بهارم
سيد مصطفى موسوى گرمارودى
|
گل هميشه بهارم، ببين خزان باقى است |
خراش صاعقه بر چهر آسمان باقى است |
|
|
حديث سيلى توفان به چهره گل سرخ |
هنوز بر دهن ياس و ارغوان باقى است |
|
|
ز ابر فتنه تگرگى كه ريخت بر سرما |
هزار غنچه پرپر به بوستان باقى است |
|
|
نشان مرگ و بلا بود در كوير سكوت |
غريو رعد كه در گوش هر كران باقى است |
|
|
شكست كشتن امن از شقاوت توفان |
به روى آب فقط دست بادبان باقى است |
|
|
هزار سال گذشت و ز تازيانه برق |
شيار زخم بر اندام ناروان باقى است |
|
|
پرندگان بهارى ز باغ كوچيدند |
به روى شاخه نشانى ز آشيان باقى است |
|
|
اميد رويش گل را خزان ربود ز باغ |
اميد رجعت سرسبز باغبان باقى است |
|
|
گل هميشه بهارم غدير آمده است |
شراب كهنه ما در خم جهان باقى است |
|
|
خداى گفت كه «اكملتُ دينَكُمْ» آنك |
نواى گرم نبى در رگ زمان باقى است |
|
|
قسم به خون گل سرخ در بهار و خزان |
ولايت على و آل، جاودان باقى است |
|
|
گل هميشه بهارم بيا كه آيه عشق |
به نام پاك تو در ذهن مردمان باقى است |