از درون خود تجزيه و شاخه شاخه مى گردند. اين گروه ها فقط به خواهش هاى فردى توجه دارند و مسائل و تحولات اجتماعى را كاملًا نفى مى كنند.[١] پروفسور برايان ويلسون، استاد برجسته جامعه شناسى دانشگاه آكسفورد انگلستان، كه مطالعاتى گسترده درباره گروه هاى بيگانه دينى انجام داده است، اين گروه ها را مظهر فردگرايى، اصالت فايده و تضادهاى درونى مى داند.[٢]

پروفسور استيو بروس، استاد جامعه شناسى دانشگاه ابردين اسكاتلند بريتانيا، كه آثارى درباره سكولاريسم در جهان غرب نوشته است، اظهار مى دارد كه اين گروه ها اعتقاداتى روشن و مشخص ندارند و در حاشيه جوامع غربى قرارگرفته، ابعاد جوامع سكولار معاصر غربى را تأويل معنوى مى نمايند.[٣]

بيشتر رهبران اين گروه ها قبلًا عضو يكى از اين گروه ها بودند.[٤] بنيانگذاران و رهبران اين گروه ها بر پيروان خود تسلط و كنترل مطلق دارند و خود و پيروانشان را خير مطلق و ديگران را گمراه و شر مطلق معرفى مى كنند.[٥]

دهه ١٩٦٠ در جوامع غربى را دهه اباحى گرى و «هيپى»(Hippie) مى نامند و از اوايل دهه ١٩٧٠ اكثر اعضاى سابق هيپى ها، كه به دليل اباحى گرى و تضعيف روابط خانوادگى در جوامع غربى، از جامعه گسسته بودند، عضو اين گروه هاى نوظهور دينى شدند و با عضويت در اين گروه ها احساس عضويت در يك خانواده مصنوعى را پيدا كردند. علاوه بر اينها افرادى كه مبتلا به شرابخوارى و استفاده از مواد مخدر و سرخورده از زندگى خانوادگى و محصول خانواده هاى متلاشى شده طلاق هستند، نيز عضويت در اين گروه هاى غيرمتداول دينى را مى پذيرند.[٦] از ويژگى هاى اين گروه ها آن است كه رهبرانشان اين عقيده را ترويج مى نمايند كه پيروان آنها از ارتكاب گناه و خلاف نبايد در خود هيچ گونه احساس حقارت و ندامت كنند و براى جذب جوانان در رده بندى تشكيلاتى گروه هايشان از زنان بهره مى گيرند.

در جوامع غربى، زن در رسانه هاى عمومى براى فروش كالا به عنوان يك ابزار استفاده مى شود و گروه هاى غيرمتداول دينى هم براى جذب جوانان از وجود زن استفاده مى نمايند. بعضى از اين گروه ها- كه فقط جادوگرى را ترويج مى كنند- اكثر زنانى را كه طرفدارا نظريه «فمينيسم» مى باشند، جذب مى كنند. و پيروان اين گروه ها را «زنان جادوگر»(witchcraft) مى نامند. آنان عمل جادوگرى را براى زنان «فمينيسم معنوى»(Spiritua Feminism) مى خوانند،[٧] و اين عقيده توسط يك نويسنده انگليسى به نام جرالد گارنر (١٩٦٤- ١٨٨٤ م) در اواخر دهه ١٩٤٠ ترويج گرديد؛ وى يك فراماسون بود و در موضوع جادوگرى دو كتاب با عنوان جادوگرى امروز[٨] و سايه ها[٩] را تأليف نمود. فراماسون ها براى مبارزه با دين هميشه از خرافات به عنوان جنبه هاى معنوى ترويج نموده اند و در اين زمينه «باشگاه آتش جهنم» را در قرن هيجدهم ميلادى در سراسر انگلستان تاسيس كرده بودند كه در آن، اعمال منافى عفت توسط اعضاى آن صورت مى گرفت.

پى نوشت:

\* برگرفته از سايت نويسنده.

[١].Hunt .Stephen .J ,Aternative Reigions ,p .٢٣ .

[٢].

Suthertand. stewart and others, the words Reigion, pp. ٩٠٧- ٩٠٨

. (٣).Aternative Reigions ,pp .٢٣٧ -٢٣٨ .

[٤].Ha .John ,Apocaypse Observied ,pp .١٣ -١٤ .

[٥].Cresswe .J ,Wison .B ,New Reigious Movements :Chaenge and Response ,p .١٦ .

[٦].Wuthnow .R ,Christianity in the twenty -First Century ,pp .٣٩ - ١٠٤.

[٧].Aternative Reigions ,pp .٢ ,٤ ,٦ ,١٤ ,١٣٣ .

[٨]. لژ به محل تشكيل جلسات فرماسونرى گفته مى شود.

[٩].

Schuster. Simon, Maachi. Martin, the keys of this Bood, p. ٥١٩

. (١٠).Aternative Reigions ,p .١٣٥ .

[١١].Bruce .s ,Cathedra to Cut ,p .٢٢٥ .

[١٢].

Bainbridge. w, the socioogy of Reli- gious Movements, p. ٣٩١

. (١٣).Barker .Eieen ,New Reigious Movements ,p .١٥ .

[١٤].Aternative Reigions ,p .١٤ .

[١٥].

Wison. Brayan, Contemporary Transformations of Reigion, p. ٩٦

. (١٦).Catedra to Cuts ,p .٤٥ .

[١٧].Aternative Reigions ,p .٢٢ .

[١٨].Jbid ,p .٢٤ .

[١٩].

Christianity in the twenty- First Century, pp. ٣٩- ٤٠١

. (٢٠).Aternative Reigions ,p .٩٩ .

[٢١].Witchcraft to day .

[٢٢].Harun .Yahya ,Goba Freemasonry ,pp .١٦١ - ٥٥١.