ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٨ - ٣- ١ نصب امام لطف واجب الهى

نظريه اختيارى بودن ظهور

عليرضا نودهى‌

اشاره:

در قسمتهاى پيشين اين مقاله، نويسنده ضمن تقسيم دلايل نظريه اختيارى بودن ظهور به دو بخش «دلايل كلامى و نقلى» و «دلايل فلسفى و كلامى» به بررسى دسته اول دلايل پرداخت و به تفصيل در اين زمينه سخن گفت.

اين قسمت اختصاص به بررسى دسته دوم دلايل دارد.

ادامه مقاله را با هم پى ميگيريم.

٣. دليل فلسفى- كلامى‌

٣- ١. نصب امام لطف واجب الهى‌

«امام مواضع رسالت الهى و محل نزول ملائكه و محل هبوط وحى و معدن رحمت خداوند و گنجينه علم و صاحب حلم بى پايان و پايه صفات كريمه و سرپرست نعمتهاى خداوند متعال و اركان بزرگوارى و نيكوكارى و سياستگذارى بندگان و اركان محكم شهرهاى علم و در ايمان و امين اسرار الهى است. امام پيشواى هدايت، چراغ تاريكيها و علمدار اهل تقوى و عالمان و خردمندان و پناهگاه علم و وارث انبيا و محل شناخت خدا و مسكن بركت حق و معدن حكمت خدا و حافظ سر الله و حامل قرآن كريم، و وصى پيامبر اكرم (ص) و از فرزندان رسول الله است. امام دعوت كننده بهسوى خدا، راهنماى طريق رضا و اخلاص در توحيد حضرت حق و آشكار كننده امر و نهى ايزد متعال و بنده گرامى و مقرّب الهى است».[١]

با تعريفى كه از امام ارائه شد، معلوم مى‌شود امامت، ادامه رسالت انبياست. البته دلايلى كه موجب ارسال و برانگيختن انبياست، همان دلايل بر وجوب نصب امام نيز هستند؛ چرا كه اين دلايل به صورت فلسفى يا كلامى يا نقلى با مخلوطى از اينها ارائه شده است. علامه مظفّر دليل فلسفى بر وجوب نصب امام را طرح كرده با استفاده از برهان خفلف ميگويد: نبوت و امامت هر دو مقتضاى كمال مطلق و رحيميت مطلق خداوند است و در غير اين صورت خداوند كمال مطلق نخواهد بود.[٢]

برهان كلامى بر وجوب نصب امام، مبتنى بر قاعده لطف است كه بعضى از محققان معاصر به تفصيل به آن‌