ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٥ - ٢ و العلم المصبوب

راضى است. برو پسرم ... برو كه عروست بيش از اين تحمل اين همه بهت و بى خبرى را ندارد. او از اين ماجرا و قرار من بى خبر است و حتما نگران شده است. برو و او را از ماجراى خودت و من باخبر كن و از ترديد نجاتش بده.

محمد دست سيد را بوسيد و با بوسيدن روى مادر و دست پدر به اتاق برگشت، به سراغ عروسش رفت كه بهت زده و غمگين نشسته بود و از آنچه مى گذشت، سر درنمى آورد.

\*\*\*

حاصل آن شب ستاره باران باغ سيب سيد، پسرى نيكو شد كه در تمام سرزمينهاى اسلامى به «مقدس اردبيلى» شهرت يافت. احمدبن محمد اردبيلى مشهور به «مقدس» سالهايى طولانى در نهايت زهد و وارستگى زيست و آثارى جاودان از خود به جاى گذاشت.

در شماره آينده در مورد زندگانى مقدس اردبيلى و ارتباط او با حضرت حجة ابن الحسن العسكرى، عليه السلام، بيشتر سخن خواهيم گفت.