ماهنامه موعود
(١)
شماره بيست و سوم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
اندر حسرت فهم درست!
٢ ص
(٤)
دست دعا
٥ ص
(٥)
مسيحيت پس از سال 2000
٦ ص
(٦)
1- سكولار شدن و مبلغان آن
٧ ص
(٧)
2- مذهب و سياست
٨ ص
(٨)
3- ارزشهاى خانوادگى
٨ ص
(٩)
4- راز
٨ ص
(١٠)
5- تكثر و ميراث خودى
٩ ص
(١١)
پايان كلام
٩ ص
(١٢)
امام زمان، عليه السلام، و تربيت انسان
١٠ ص
(١٣)
عطر موعود گزارش فعاليتهاى مؤسسه فرهنگى موعود در ايام جشن ميلاد
١٤ ص
(١٤)
درآمدى بر استراتژى انتظار
١٦ ص
(١٥)
چه بايد كرد؟
١٦ ص
(١٦)
شيعه يعنى يك جهان دلدادگى
٢١ ص
(١٧)
يادى از ياران ظهور
٢٢ ص
(١٨)
در مطبوعات
٢٥ ص
(١٩)
جنگ صليبى با مسلمانان در ايتاليا
٢٥ ص
(٢٠)
پاره هاى خورشيد
٢٦ ص
(٢١)
1 على، عليه السلام، رهبرى انسان ساز
٢٦ ص
(٢٢)
2 پوشاك على، عليه السلام،
٢٦ ص
(٢٣)
3 خوراك رهبر مسلمين
٢٦ ص
(٢٤)
4 كلام امام، عليه السلام
٢٧ ص
(٢٥)
5 شجاعت
٢٨ ص
(٢٦)
6 مروت و جوانمردى
٢٨ ص
(٢٧)
7 يك مقايسه
٢٩ ص
(٢٨)
8 سياست تبعيض و مصلحت، هرگز
٢٩ ص
(٢٩)
11 قيام در برابر خوارج
٣١ ص
(٣٠)
12 فزت و رب الكعبه
٣١ ص
(٣١)
شعر و ادب
٣٢ ص
(٣٢)
در خلوت دل
٣٢ ص
(٣٣)
مهدى موعود
٣٢ ص
(٣٤)
واژه غم، تفسير نگاه
٣٣ ص
(٣٥)
خورشيد كعبه
٣٣ ص
(٣٦)
گل سرخ
٣٤ ص
(٣٧)
غم هجران
٣٤ ص
(٣٨)
جاده فراق
٣٥ ص
(٣٩)
گداى نگاه
٣٥ ص
(٤٠)
يلداى غبيت
٣٥ ص
(٤١)
ظهور خورشيد
٣٥ ص
(٤٢)
مدعيان مهدويت در نهضت هاى سياسى- اجتماعى
٣٦ ص
(٤٣)
1- انتظار توام با صبر
٣٧ ص
(٤٤)
2- ادعاى مهدويت
٣٧ ص
(٤٥)
در آستان جانان
٤٠ ص
(٤٦)
عروس باغ سيب
٤٢ ص
(٤٧)
حماسه دينى در ادب پارسى
٤٨ ص
(٤٨)
عاقبت كار راجى
٥١ ص
(٤٩)
تاملى در منظومه راجى
٥٢ ص
(٥٠)
معرفى كتاب
٥٣ ص
(٥١)
شوق ظهور
٥٤ ص
(٥٢)
دكتر اوصاف احسان از كشور هند
٥٤ ص
(٥٣)
عليرضا حسين دامجى از تانزانيا
٥٦ ص
(٥٤)
نورمحمد از تايلند (كه شاه وليد، نام تايلندى وى است)
٥٦ ص
(٥٥)
زميل حسين از پاكستان (طلبه در قم)
٥٧ ص
(٥٦)
سيد ظهيرالحسنين شيرازى، پاكستان (پنجاب) طلبه در قم
٥٧ ص
(٥٧)
محمد عبدالقيوم و محمد عبدالجبار سركار از بنگلادش
٥٧ ص
(٥٨)
موسى باكومبا از سنگال (داكار) طلبه در قم
٥٨ ص
(٥٩)
ابوصادق جعفرعلى از مجلس اعلاى عراق
٥٩ ص
(٦٠)
با هر مرد آسمانزاد
٦٠ ص
(٦١)
با دعاى ندبه در پگاه جمعه
٦٢ ص
(٦٢)
در پاسخ به معترضين
٦٢ ص
(٦٣)
آيا دعاى ندبه حالت تخديرى دارد؟
٦٢ ص
(٦٤)
آيا دعاى ندبه بدعت است؟
٦٣ ص
(٦٥)
آيا دعاى ندبه با عقل منافات دارد؟
٦٤ ص
(٦٦)
آيا دعاى ندبه با اعتقاد به امامت دوازده امام ناسازگار است؟
٦٦ ص
(٦٧)
آيا معقول است كه دعاى ندبه از معصوم صادر شود؟
٦٦ ص
(٦٨)
آيا فرازهايى از دعاى ندبه با قرآن ناسازگار است؟
٦٧ ص
(٦٩)
على در قرآن
٧٠ ص
(٧٠)
نگرشى به زيارت آل ياسين
٧٢ ص
(٧١)
1 السلام عليك ايها العلم المنصوب
٧٢ ص
(٧٢)
2 و العلم المصبوب
٧٣ ص
(٧٣)
موعود در روايات
٩٠ ص
(٧٤)
در لباس پاسبانى
٩١ ص
(٧٥)
از توبه تا زهد
٩٢ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٩ - آيا فرازهايى از دعاى ندبه با قرآن ناسازگار است؟

خطاب، كه مخاطبش خداوندمنان است، هيچ اشكالى ندارد، زيرا مشارق و مغارب مانند همه موجودات جهان آفريده پروردگار است، و هر مخلوقى را مى توان به سوى خالق و مالك آن اضافه نمود، چنانكه در قرآن كريم، خداوندمنان، لفظ «بيت» را به سوى خودش اضافه نموده مى فرمايد:

وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْقائِمِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ.

خانه ام را براى طواف كنندگان، عبادت پيشگان، راكعان و ساجدان پاكيزه بگردان.[١]

معترض خيال كرده اگر لفظ مشارق و مغارب به خداوندمنان اضافه شود، معنايش اين است كه خدا در نقطه اى از كره زمين فرض شده و شرق و غربى براى او تصور شده، و لذا مى گويد كه شرق و غرب براى خداوند لامكان مفهوم ندارد! آرى عناد و لجاجت قدرت تشخيص و فهم سليم را از انسان مى گيرد.

ادامه دارد

پى نوشتها:


[١]. كتاب مقدس، انجيل متى، باب ٤، بندهاى ٣٩- ٤١.

[٢]. سوره نساء (٤)، آيه ٩٧.

[٣]. الشيخ الصدوق، عيون اخبار الرضا، ج ٢، ص ١٢٢.

[٤]. السيدابن الطاووس، الامان من اخطار الاسفار، ص ١٩.

[٥]. المحدث القمى، مفاتيح الجنان، ص ٥٢٤.

[٦]. المحدث النورى، كتاب لؤلؤ و مرجان.

[٧]. الكلينى، الكافى، ج ٤، ص ٥٥٢.

[٨]. همان، ص ٥٥٣.

[٩]. الشيخ المفيد، الاختصاص، ص ٢١٧.

[١٠]. العلامة المجلسى، بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٢٨.

[١١]. سوره توبه (٩)، آيه ١٠٥.

[١٢]. الكلينى، الكافى، ج ١، ص ٢١٩.

[١٣]. سوره نساء (٤)، آيه ٤٥؛ سوره بقره (٢)، آيه ١٣٨؛ سوره حج (٢٢)، آيه ٧٨.

[١٤]. الكلينى، الكافى، ج ١، ص ١٩٠.

[١٥]. البخارى، صحيح البخارى، ج ٢، ص ١١٣.

[١٦]. السيدابن الطاووس، مصباح الزائر، ص ٦٦.

[١٧]. ابن قولويه، كامل الزيارات، ص ٣٠١.

[١٨]. در كتاب «او خواهد آمد» منابع حديث شريف را از دهها منبع حديثى شيعه و سنى بر شمرده ايم. [او خواهد آمد، چاپ نهم، ص ٧٣- ٩٢].

[١٩]. دكتر على شريعتى، انتظار مذهب اعتراض، ص ١٠.

[٢٠]. الشيخ الطوسى، كتاب الغيبة، ص ١٦٧.

[٢١]. در اينجا به منابع گريه شمارى از پيامبران سلف كه دهها قرن پيش از تولد آن حضرت، براى مصائب امام حسين، عليه السلام، اشك ريخته اند، اشاره مى كنيم:

١) حضرت آدم، عليه السلام، بحارالانوار، ج ٤٤، ص ٢٤٥.

٢) حضرت نوح، عليه السلام، بحارالانوار، ج ٤٤، ص ٢٤٣.

٣) حضرت ابراهيم، عليه السلام، معانى الاخبار، ص ٢٠١.

٤) حضرت سليمان، عليه السلام، بحارالانوار، ج ٤٤، ص ٢٤٤.

٥) حضرت خضر، عليه السلام، تفسير قمى، ج ٢، ص ٣٨.

٦) حضرت موسى، عليه السلام، امالى شيخ صدوق، ص ٤٧٩.

٧) حضرت عيسى، عليه السلام، امالى شيخ صدوق، ص ٥٩٨.

[٢٢]. السيد ابن الطاووس، مصباح الزائر، ص ٤٢٣؛ العلامة المجلسى، بحارالانوار، ج ١٠٢، ص ٨٧.

[٢٣]. سوره شعراء (٢٦)، آيه ٨٤.

[٢٤]. سوره مريم (١٩)، آيه ٥٠.

[٢٥]. الشيخ الصدوق، كمال الدين و تمام النعمة، ج ١، ص ١٣٩.

[٢٦]. على بن ابراهيم، تفسير القمى، ج ٢، ص ٥١.

[٢٧]. النجفى، تاويل الآيات الظاهرة، ج ١، ص ٣٠٤.

[٢٨]. البحرانى، تفسير البرهان، ج ٣، ص ٧١٧.

[٢٩]. ابن شهر آشوب، مناقب آل ابى طالب، ج ٣، ص ١٢٩.

[٣٠]. الشيخ الصدوق، معانى الاخبار، ص ١٢٩.

[٣١]. سوره مريم (١٩)، آيه ٥٠.

[٣٢]. ر. ك: البحرانى، اللوامع النورانية، ص ٢٦٩.

[٣٣]. ر. ك: الحسكانى، شواهد التنزيل، ج ١، ص ٤٦٣.

[٣٤]. سوره اسراء (١٧)، آيه ١.

[٣٥]. سوره النجم (٥٣)، آيه ٩- ١٨.

[٣٦]. ابن هشام، السيرة النبويه، ج ٢، ص ٢٥٥.

[٣٧]. الطبرسى، مجمع البيان، ج ٩، ص ٢٦٥.

[٣٨]. الشيخ الطوسى، التبيان، ج ٩، ص ٤٢٤؛ العلامة المجلسى، اعتقادات، ص ٣٤.

[٣٩]. ر. ك: مكارم شيرازى، همه مى خواهند بدانند؛ سبحانى تبريزى، فروغ ابديت، ج ١، ص ٣٠٥- ٣٢٠؛ در مورد معراج و پاسخ به شبهات بدانديشان، به كتابهاى مربوطه رجوع شود.

[٤٠]. ابن شهر آشوب، مناقب آل ابى طالب، ج ١، ص ١٥٢.

[٤١]. سوره مزمل (٧٣)، آيه ٩.

[٤٢]. سوره الرحمن (٥٥)، آيه ١٧.

[٤٣]. سوره معارج (٧٠)، آيه ٤٠.

[٤٤]. سوره حج، (٢٢)، آيه ٢٦.