ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٠ - برخورد مرد با كلام زن
خير. در گفتوگوهاى زن و شوهر، زن بيشتر اهل پرسش است. او پرسش كردن را راهى براى بازكردن سر صحبت يا ادامه گفتوگو مىداند. زن تصوّر مىكند كه اگر از پرسش بپرهيزد، شوهرش او را فرد بىتفاوتى مىداند؛ امّا مرد كمتر سؤال مىكند و اگر چيزى بپرسد، بيشتر به منظور دريافت اطّلاعات است؛ از اينرو، مردان كمتر سؤالهاى شخصى را مطرح مىكنند. مردان چنين مىانديشند كه اگر قرار باشد همسرم خبرى به من بدهد، خواهد گفت.
پرسشها از نظر زنان، بيانگر رابطه قوى و صميميت دوطرفه است؛ امّا مردان سؤال زياد را نشانه كنجكاوى مىدانند. به همين دليل، خانمها به پرسشهاى كوتاه آقايان، پاسخهاى طولانى و آقايان به سؤالهاى طولانى خانمها پاسخ كوتاه مىدهند. خانمها بسيار دقّت مىكنند كه هنگام صحبت با همسر و سؤال كردن، حالت بازجويى و پليسى به خود نگيرند؛ زيرا مردان اين بازجويىها را نمىپسندند.
گاهى خانم از همسرش مىپرسد: در مسير محلّ كار، مشكلى پيش نيامد يا به موقع رسيدى؟ پيام چنين پرسشهايى اين است كه به توانمندى شوهرش اعتماد ندارد.
موضوع گفتوگوى زنان و مردان
\* موضوعات مورد علاقه خانمها و آقايان در گفتوگوها چيست؟
موضوع گفتوگوى مردان به طور معمول، تبادل اطّلاعات است. مردان بيشتر درباره يك موضوع خاص، مانند ورزش، اتومبيل، جادّهها، ترافيك يا مهارتهاى جديد، با هم به گفتوگو مىنشينند. آنان به يكديگر مىگويند: وضعيت ترافيك منطقه شما چگونه است؟ من معمولًا براى رفتن از منزل تا محلّ كارم، وقت زيادى را در ترافيك صبحگاهى مىگذارنم. صحبت مردان درباره جادّهها و وضع ترافيك، بسيار عادّى است؛ امّا موضوع گفتوگوى خانمها بيشتر تبادل عاطفى است؛ يعنى در مورد احساسات و ارتباطهاى عاطفى صحبت مىكنند.
زنان موضوع بحث را به گونهاى برمىگزينند كه بتوانند در احساسات و تفكّرات فرد ديگر سهيم شوند و براى مدّتى با او درددل كنند. موضوع سخن خانمها پس از تبادل عاطفى، مسائل مربوط به منزل و فرزندان است و چون تربيت فرزند برايشان اهمّيت دارد، بيشتر به مشاوره گرايش دارند.
به علّت همين تفاوت زنان و مردان در موضوع گفتوگو، پيشنهاد مىشود در مهمانىها، خانمها با خانمها و آقايان با آقايان صحبت كنند؛ چون خيلى برايشان لذّتبخشتر است.
برخورد مرد با كلام زن
\* هر وقت با شوهرم صحبت مىكنم، توجّهى به سخنان من ندارد. خواهش مىكنم به آقايان بگوييد كه اين مسئله براى خانمها بسيار مهم است.
متأسّفانه بيشتر آقايان به ويژگى سخنگويى زنان توجّه ندارند و مانع گفتار همسر مىشوند؛ امّا اين رفتار درست نيست و وقتى زن با شوهرش حرف مىزند، برايش دلنشين است و آرامش مىيابد، از زندگى لذّت مىبرد و اشتياقش به خدمترسانى به خانواده، بيشتر مىشود و قدرت تحمّلش در برابر كمبودها بالا مىرود.
زن دوست دارد شوهرش از اوضاع زندگى بپرسد تا در حقيقت، متوجّه زحمتهاى او در خانه شود. به همين سبب، مرد بايد زمينه گفتوگوى همسرش را با پرسشهايى فراهم آورد. يك سؤال مختصر، چه خبر؟ كافى است تا زمينه براى كلام زن آماده شود.
هنگامى كه زن درباره مشكلاتش با شوهرش سخن مىگويد، در حقيقت مىخواهد هم خودش سبك شود و هم مسائل را بهتر تجزيه و تحليل كند. زن در موارد بسيارى از حرف زدنها با شوهر، به دلدارى نياز دارد و از همسرش، راه حل نمىخواهد؛ امّا آقايان وقتى مشكلاتشان را با ديگران در ميان مىگذارند، دنبال راهحلّى براى رفع آن هستند. از اينرو، هنگام صحبت همسر نيز بنا بر طبيعت مردانه، درصدد بيان راهحل برمىآيند كه كارساز نيست. بيشتر مردان توجّه ندارند كه زن از مرد، راهكارهاى علمى و منطقى و سخنرانى نمىخواهد؛ بلكه او مايل است درباره دغدغههاى فكرىاش حرف بزند و همدردى و همدلى نياز دارد. زن مىگويد: امروز بيرون رفتم و به سختى توانستم جاى پارك پيدا كنم. مرد مىگويد: خب مىخواستى با اتوبوس بروى. زن مىگويد: امروز خيلى خسته شدهام و با اينكه خيلى تلاش كردم، به بسيارى از كارهايم نرسيدم. مرد مىگويد: اگر يك ساعت زودتر از خواب بيدار شوى، به همه كارهايت مىرسى.
اين پاسخها براى زن خوشايند نيست و مردان بايد به دلدارى و مهرورزى در سخن گفتن با همسر توجّه داشته باشند.