تبليغات «پرو پاگانديك» در ارتباط با آنفولانزاى خوكى كه هم‌اكنون از سوى بنگاه‌هاى خبر پراكنى وابسته به اليگارشى مالى جهانى در شرف انجام است، در صدد دست‌يابى به كدام اهداف مشخّص است؟ به نظر مى‌رسد مسبّبان بحران اقتصادى و مالى جهانى، يعنى خاندان‌هاى بزرگ مالى كه درصدد ايجاد نسل برتر و انعدام نژادى جوامع بشرى‌اند، پروژه‌هاى مختلفى را درباره كاهش جمعيت دنيا به اجرا گذارده‌اند كه توليد و شيوع ويروس آنفولانزاى خوكى نيز يكى از آنان است. شركت‌هاى بزرگ دارويى و غذايى متعلّق به اين خاندان‌هاى اليگارشيك با استفاده از دو ابزار استراتژيك، يعنى‌ غذا و دارو در روند اعمال سياست‌هاى ضدّ بشرى و تحقّق پروژه‌هاى انعدام نژادى و تمدّنى نژادهاى، به اصطلاح پست، بر آمده‌اند.

١. استراتژى كاهش جمعيت جهان‌

جمعيت دنيا در حال كاهش است و براى فهم علّت اين كاهش، توجّه به نقش و ماهيت مؤسّساتى، همچون «بنياد هنرى كيسينجر»[١] و نيز «ايالات متّحده آمريكا»، به عنوان كشورى كه بر همه منابع زيرزمينى و روى زمينى جهان چشم دارد و نقش استعمارى آن در طرح بريتانيايى كنترل جمعيت جهان، طى صد سال اخير، ضرورتى گريزناپذير است. اين سخن‌ جان داويد راكفلر در دومين كنفرانس‌Mc Dougall «سازمان كشاورزى و خوار و بار سازمان ملل» كه: به نظر من، كنترل (رشد) جمعيت پس از سلاح‌هاى هسته‌اى، دومين اولويت ماست‌، بسيار قابل تأمّل مى‌باشد.

تلاش‌هاى همه‌جانبه براى كنترل جمعيت از سال ١٩٢٧ م. با به كارگيرى تكنيك‌هاى كنترل زاد و ولد آغاز گرديد. هزينه اين پروژه توسط «بيناد راكفلر»، آن هم با استفاده از معافيت كامل مالياتى تأمين گرديد.

اوّلين اقدام دراين‌باره، در «پرتوريكو» به عنوان محلّى ايده‌آل براى اين منظور به اجرا درآمد. در سال ١٩٦٥ م. طى يك بررسى و پژوهش انجام گرفته در پرتوريكو، روشن شد كه ٣٥% از زنان زايا، با موفّقيت عقيم‌سازى شده‌اند.

دومين كشور كه در اين‌باره، مورد اقدام قرار گرفت، كشور «برزيل» بود. در اوايل دهه ١٩٧٠ م. بنا بر بررسى‌هاى صورت گرفته، توسط دولت برزيل ٤٤% از زنان ١٤ تا ٥٥ سال كه قادر به باردارى بودند، عقيم شده بودند.

در بسيارى از كشورهاى ديگر، از جمله «هندوستان» نيز اين پروژه بدون اينكه با ممانعتى روبه‌رو گردد، در پوشش فعّاليت‌هايى، همچون بهداشت و سلامتى، واكسيانسيون و امور ديگر به اجرا در آمد. با به اجرا در آمدن پروژه‌NSS M ٠٠٢ ، كشورهاى هندوستان، «مكزيك»، «بنگلادش»، برزيل، «پاكستان»، «اندونزى»، «فيليپين»، «كلمبيا»، «تايلند»، «مصر»، «اتيوپى» و «تركيه» كه داراى ثروت‌هاى طبيعى فراوانى بودند، به عنوان كشورهاى هدف اين پروژه در آمدند. براى عملياتى نمودن اين پروژه در اين كشورها، سياست بى‌ثبات‌سازى آنها در دستور كار قرار گرفته است. اقداماتى همچون كودتاها، سوء قصدها، وقايع تروريستى و حركت‌هاى جدايى‌طلبانه، در اين كشورها به طور پى در پى، به وقوع مى‌پيوندد.

در فرآيند همين اقدامات، هم عقيم‌سازى به اجرا درمى‌آيد و هم منابع غنى اين كشورها مورد چپاول قرار مى‌گيرد. نام اين اقدامات نيز تنظيم خانواده‌، توسعه پايدار و آزادى انتخابات‌ گذاشته مى‌شود. سزارين تشويق مى‌گردد. حتّى در بعضى از كشورها، زنان به سزارين مجبور مى‌گردند. در روند اين عمليات، رحم زنان به رغم ميل آنان بسته‌