در اينكه حضرت رسول خاتم (ص) برترين مخلوق خداوند متعال هستند، شكّى نيست؛ بدين ترتيب، هر كس با ايشان پيوند يابد، با ايشان بركشيده مى‌شود. تا جايى كه امّت رسول خدا (ص) برترين امّت در ميان پيروان پيامبران الهى (ع) هستند.

مسلمانان، به خاطر پيوند خوردن به برترين موجود عالم، از سوى خداوند امتيازاتى يافته كه ديگر امّت‌ها و اقوام از آنها بى‌بهره بوده‌اند. اين امتيازات در ملاقات حضرت محمّد (ص) با خداوند متعال در معراج به ايشان اعطا شد.

حضرت اميرالمؤمنين على بن ابى‌طالب (ع) ضمن حديث بلندى در بيان برترى حضرت رسول خاتم (ص) بر ديگر پيامبران (ع)، به شرح اين امتيازات پرداخته‌اند. در ادامه، به اين قسمت از حديث اشاره مى‌كنيم.

عهد خداوند با امّت رسول خاتم (ص)

حضرت اميرالمؤمنين (ع) پس از شرح مختصرى از عروج حضرت رسول خاتم (ص) فرمودند:

«حضرت محمّد (ص) مسير يك ماه راه از «مسجد الحرام» به «مسجد الأقصى» را سير داده شد و از آنجا در ملكوت آسمان‌ها، مسير پنجاه هزار سال را عروج داده شد و اين‌همه در كمتر از سه شب بود تا اينكه به ساق عرش رسيد؛ تا اينكه به علم نزديك شد و به آن چسبيد و از آنجا، او را به جنّت بردند. به بالاى رفرف سبز مشرّف شد. در آنجا نور محل، بصر آن رسول گرامى را خيره كرد. پس عظمت حضرت عزَّ و جلَّ را به چشم دل به نظر درآورد و با ديدگان او را نديد و فاصله ميان او و آن نور به مقدار فاصله دو كمان يا كمتر از آن بود. پس خداوند به بنده‌اش آنچه [كه مى‌خواست‌] وحى فرستاد و از جمله، اين آيه شريفه از «سوره مباركه بقره» بود كه:

«آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است، از آنِ خداست و اگر آنچه در دل‌هاى خود داريد، آشكار يا پنهان كنيد، خداوند شما را به آن محاسبه مى‌كند؛ آنگاه هر كه را بخواهد، مى‌بخشد و هر كه را بخواهد، عذاب مى‌كند و خداوند بر هر چيزى تواناست.»[١]

و اين آيه [در عالم ذرّ] بر تمام انبياء از زمان حضرت آدم عرضه شد تا اينكه خداوند عزَّ و جلَّ، حضرت محمّد (ص) را مبعوث فرمود و بر تمام امّت‌ها عرضه شد و از شدّت سنگينى، آن را نپذيرفتند و آن بر رسول خدا (ص) عرضه شد و آن را پذيرفت و پس از عرضه بر امّت، آنان نيز آن را پذيرفتند. پس وقتى خداوند تبارك و تعالى اين پذيرش را از ايشان مشاهده نمود، دريافت كه اينان طاقت آن را ندارند. پس هنگامى كه آن حضرت به ساق عرش رسيد، آن مطلب را بر او تكرار فرمود تا درباره‌اش انديشه كند. پس فرمود:

«پيامبر [خدا] به آنچه از جانب پروردگارش بر او نازل شده، ايمان‌