در قسمت‌هاى اوّل و دوم اين مقاله به بررسى وجوه مختلف نظريه جنسى اسلام و پرداختيم و گفتيم كه اين نظريه بر چهار اصل مبتنى است: ١. ضرورت ارضاى متعادل نياز جنسى؛ ٢. لزوم خويشتن‌دارى جنسى؛ ٣. ضرورت پرهيز از تحريك جنسى نا به‌جا و ٤. لزوم برخورد شديد با انحراف‌ها و ناهنجارى‌هاى جنسى. يكى از اين اصول در قسمت قبلى مقاله بررسى شد و در اين قسمت، به بررسى سه اصل ديگر مى‌پردازيم.

ب) خويشتن‌دارى جنسى‌

چنان‌كه گفته شد، نظريّه جنسى اسلام داراى جنبه‌هاى ايجابى و سلبى است. جنبه ايجابى اين نظريّه ناظر به ارضاى درست، كامل، متعادل و همراه با صفا و صميميت نياز جنسى و جنه سلبى آن ناظر به جلوگيرى از طغيان و سركشى غريزه جنسى و محدود كردن آن به چارچوب خاصّ ارتباط مشروع دو جنس است. يكى از ابعاد مهمّ اين جنبه سلبى، خويشتن‌دارى جنسى است.

خويشتن‌دارى، در لغت به معناى عفاف، زهد، كفّ نفس، حلم، بردبارى، تمالك نفس، خوددارى از شهوات، پرهيز، پرهيزكارى، تماسك نفس و ورع آمده‌[١] و خويشتن‌دارى جنسى به معناى پرهيز از هرگونه رفتار جنسى مغاير با آموزه‌هاى اسلامى است.

يكى از نويسندگان كشورمان درباره جايگاه خويشتن‌دارى در نظريّه جنسى اسلام مى‌نويسد:

نظام اخلاق جنسى اسلام، به انسان‌ها درس خويشتن‌دارى، كفّ نفس، غلبه عقل بر نفس و تقوا و خود نگهدارى مى‌دهد؛ بدين معنى كه آدمى، نه زير فشار هنجارهاى اجتماعى، بلكه با تحوّل و انقلاب درونى بتواند نفس خويش را كنترل كند و جز در زمان مناسب، به ارضاى جنسى نينديشد.[٢]

آموزه‌هاى اسلامى در زمينه خويشتن‌دارى جنسى را در دو بخش مى‌توان بررسى كرد:

يك- ضرورت و فضيلت خويشتن‌دارى جنسى‌

در آيات و روايات فراوانى بر ضرورت خويشتن‌دارى جنسى و چشم‌پوشى از هرگونه لذّت جنسى حرام تأكيد و براى آن، فضيلت‌هاى بى‌شمارى بيان شده است كه در اينجا، به برخى از آنها اشاره مى‌كنيم:

«قرآن كريم» يكى از ويژگى‌هاى مؤمنان را پاك‌دامنى و خويشتن‌دارى جنسى معرفى كرده و مى‌فرمايد: