ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٠ - يك- ضرورت و فضيلت خويشتن دارى جنسى
«قَدْأَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ...وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ؛[١]
به راستى كه مؤمنان رستگار شدند ... و كسانى كه پاكدامنند؛ مگر در مورد همسرانشان يا كنيزانى كه به دست آوردهاند كه در اين صورت بر آنان نكوهشى نيست. پس هر كه فراتر از اين جويد، آنان از حد درگذرندگانند.»
در «سوره معارج» نيز همين مضامين تكرار شده است، با اين تفاوت كه در اين سوره، پاكدامنى و خويشتندارى جنسى از ويژگىهاى نمازگزاران برشمرده شده است.[٢]
قرآن كريم، همچنين كسانى را كه پاكدامنى و خويشتندارى جنسى پيشه مىكنند، در شمار مؤمنان، راستگويان، شكيبايان، صدقهدهندگان، روزهداران و ذاكران يادكرده و به آنان وعده آمرزش و پاداش بزرگ داده است:
«إِنَّالْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِماتِ وَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْقانِتِينَ وَ الْقانِتاتِ وَ الصَّادِقِينَ وَ الصَّادِقاتِ وَ الصَّابِرِينَ وَ الصَّابِراتِ وَ الْخاشِعِينَ وَ الْخاشِعاتِ وَ الْمُتَصَدِّقِينَ وَ الْمُتَصَدِّقاتِ وَ الصَّائِمِينَ وَ الصَّائِماتِ وَ الْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ وَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَ الذَّاكِراتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً؛[٣]
مردان و زنان مسلمان و مردان و زنان باايمان و مردان و زنان عبادتپيشه و مردان و زنان راستگو و مردان و زنان شكيبا و مردان و زنان فروتن و مردان و زنان صدقهدهنده و مردان و زنان روزهدار و مردان و زنان پاكدامن و مردان و زنانى كه خدا را فراوان ياد مىكنند، خدا براى [همه] آنان آمرزشى و پاداشى بزرگ فراهم ساخته است.»
خداى متعال در آيهاى ديگر، به كسانى كه امكان ازدواج براى آنها فراهم نيست، سفارش مىكند تا زمان فراهم شدن اين امكان، عفّت ورزند و خود را از آلودگى حفظ كنند:
«وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ؛[٤]
و كسانى كه [وسيله] زناشويى نمىيابند، بايد عفّت ورزند تا خدا آنان را از فضل خويش بىنياز گرداند.»
در آياتى ديگر از قرآن، مردان و زنان مؤمن به پاكدامنى و حفظ چشمان خود از نگاه به نامحرم فراخوانده شدهاند:
«قُلْلِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما يَصْنَعُونَ وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ؛[٥]
به مردان با ايمان بگو كه ديده فرو نهند و پاكدامنى ورزند كه اين براى آنان پاكيزهتر است؛ زيرا خدا به آنچه مىكنند، آگاه است و به زنان با ايمان بگو كه ديدگان خود را [از هر نامحرمى] فرو بندند و پاكدامنى ورزند.»
از پيامبر گرامى اسلام (ص) در زمينه فضيلت خويشتندارى جنسى و آثار و بركات مترتّب بر آن، چنين نقل شده است:
«سَبْعَةٌ فِى ظِلِّ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ ... وَ رَجُلٌ دَعَتْهُ امْرَأَةٌ ذَاتُ جَمَالٍ إِلَى نَفسِها فَقَالَ إِنِّى أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمِينَ؛[٦]
هفت گروه در سايه عرش الهى قرار دارند، در روزى كه هيچ سايهاى جز سايه او نيست ... و مردى كه زنى زيباروى او را به سوى خود فرا مىخواند؛ ولى او مىگويد: من از پروردگار جهانيان بيمناكم.»
آن حضرت، در روايت ديگرى در زمينه آثار چشمپوشى از لذّت حرام مىفرمايند:
«غُضُّوا أبصارَكم تَرَونَ العَجايبَ؛[٧]