ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٦ - حال و هواى بهشت تأثير ياد امام زمان (ع) در زندگى

در محضر استاد:

حال و هواى بهشت تأثير ياد امام زمان (ع) در زندگى‌

مرتضى مهدوى يگانه‌

مثل هميشه، سخنان استاد دلنشين و شفّاف بود.

مى‌فرمود: دوستان عزيزم! باورتان مى‌شود كه ياد امام زمان (عج) در زندگى بسيار راهگشا و تأثيرگذار است؟ از جمله آثار ياد مولا، شفا و معالجه امراض است. منظورم فقط شفاى دردهاى معنوى و روحى هم نيست؛ آنكه به جاى خود، بلكه سبب شفاى دردهاى جسمى نيز هست.

سخنان استاد لااقل براى من تازگى داشت. ياد امام زمان (عج) و شفاى دردهاى بدنى؟! برايم كمى عجيب بود. شايد براى ديگر دوستان حاضر در جلسه هم همين‌طور بود.

استاد بعد از لحظاتى سكوت و شايد درك اين احساس ما، فرمود: از اين حرف من تعجّب نكنيد. قرآن مى‌فرمايد: «وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ»[١] خب. آيا عترت معادل «قرآن» نيست؟ مگر پيامبر خدا (ص) در حديث ثقلين نفرمودند: «عترت يك حقيقت جدا نشدنى از قرآن است»؟ و مگر اهل معرفت نگفته‌اندكه قرآن و عترت دو جلوه از يك واقعيت ملكوتى هستند؟

اگر طبق اين آيه، قرآن براى مؤمنان شفاست، پس امام زمان (عج) و ياد و ذكر آن حضرت هم شفاست. قرآن هم شفا را مطلق فرموده؛ يعنى نگفته فقط شفاى دردهاى باطنى است. پس دردهاى ظاهرى را هم‌