جماعتى در گمان خود، مقصد غايى اين بندگان مؤمن و مظلوم (ايرانيان) را تجربه موقعيتى چون «كره» و «مالزى» و در نهايت، قمرى از اقمار «انگليس» و «آمريكا» و ... تعريف و بر آن پاى مى‌فشارند و تجربه تمام و تامّ مدرنيته الحادى را مقصود همه انبياء و رسولان مى‌شناسند. اين جماعت، يا در گروه نابخردان جاى مى‌گيرند يا خائنان.

در عصر حاضر و دوران معاصر، حاكمان متولّى همه امور ملكى و ملكوتى آحاد مردمند و جمله ساكنان مناصب اجرايى، تقنينى و قضايى، به نحو خاص نيز در زمره متولّيان و حاكمان، شناسايى مى‌شوند. از اين‌رو، آنان مكلّف و موظّف بر حفاظت و مراقبت از رعايا و تدارك حلقه‌هاى محافظتى براى آنان در همه ساحات حياتند.

تدارك خوراك طيب و حلال، براى تغذيه جسم و جان مردم، حفاظت از جغرافياى اعتقادى، فرهنگى و خاكى و مصونيت‌بخشى به آنها در وقت هجمه كين‌جويان آشكار و نهان، ضرورتاً در عهده متولّيان است و به دليلى پيوستگى ساحات وجودى آدمى به هم، اين حلقه‌هاى محافظت‌كننده و مهياكننده شرايط و ملزومات نيز مى‌بايست با جامع‌نگرى، هماهنگى و هم‌داستانى، به ايفاى نقش و وظيفه مشغول شوند تا ضمن جلوگيرى از مهاجمان و سد كردن همه رخنه‌ها و منافذ، از پراكنده شدن و تفرّق مردم ممانعت به عمل آورده و همه ساكنان اين ديار را به امن‌ترين موقعيت رهنمون شوند.

چنان‌كه در كتاب «موقعيت آخرالزّمانى شيعيان و چهار خطّ استراتژيك» معروض داشته‌ام، حفاظت از ساكنان اين ديار در حوزه‌هاى مادّى و فرهنگى و ممانعت از وارد شدن هرگونه آسيب جسمى و روحى به آنها، به عنوان اولويت اوّل مسئولان در اين شرايط سخت، قابل شناسايى است.

والسّلام‌

سردبير

پى‌نوشت‌ها:

[١]. نورى، حسين بن محمّد تقى، «مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل»، قم، چاپ اوّل، ١٤٠٨ ه. ق.، ج ١٧، ص ٣٥٥.

[٢]. شريف الرضى، محمّد بن حسين، «نهج البلاغه» (للصبحى صالح)، قم، چاپ اوّل، ١٤١٤ ه. ق.، ص ٣٦٦، نامه ٥.

[٣]. شريف الرّضى، محمّد بن حسين، «المجازات النّبوية»، قم، چاپ اوّل، ١٤٢٢ ه. ق.، ١٣٨٠ ه. ش. ص ٢٧٢؛ پاينده، ابو القاسم، «نهج الفصاحه» (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول (ص))، تهران، چاپ چهارم، ١٣٨٢ ه. ش. ص ٧٠٥.

[٤]. بروجردى، آقا حسين، «منابع فقه شيعه (ترجمه جامع أحاديث الشيعه)»، تهران، چاپ اوّل، ١٣٨٦ ه. ش.، ج ٢٢، ص ٣٦١.