ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٣ - چيره شدن دين رسول خدا (ص) بر تمام اديان
كار نيك امّتهاى سابق يك حسنه داشت و در برابر كار بدشان نيز يك سيئه ثبت مىشد و آن از سختىهاى آنان بود. پس آن را نيز تغيير داده و كار نيك افراد امّت تو را ده برابر پاداش مىدهم و براى كار بدشان فقط يك سيئه مقرّر نمودم.
در امّتهاى پيشين، رسم بر اين بود كه اگر كسى نيت كار خيرى مىنمود، ولى آن را انجام نمىداد، هيچ حسنهاى برايش ثبت نمىشد و در صورت عمل، يك حسنه محسوب مىشد؛ ولى امّت تو اگر نيت خيرى نمايد و عمل هم نكند يك حسنه در دفتر او محسوب خواهد شد و در صورت عمل به آن، ده حسنه. اين از سختىهايى بود كه از امّتت برداشتم.
و امّتهاى سابق را رسم بر اين بود كه اگر يكى قصد خطايى داشت و عمل نمىكرد، ثبت نمىشد و در صورت انجام يك خطا، مكتوب مىشد؛ ولى امّت تو اگر قصد خطايى كرده، ولى انجام ندهند، يك حسنه برايشان ثبت مىشود. اين دستور سختى براى امّت پيشين بود و آن را نيز از امّت تو برداشتم.
و امّتهاى سابق اگر مرتكب گناهى مىشدند، آن خطا بر درب منزلشان مكتوب مىشد و توبه ايشان با محروميت از خوردن بهترين خوراك همراه بود؛ اين را نيز از امّت تو برداشتم و از گناهشان فقط من خبر دارم و آن را به شدّت محفوظ مىدارم و توبهاشان را بدون عقوبت مىپذيرم و آنان را به محروميت از خوردن غذا عقوبت نكنم.
و امّتهاى سابق را رسم بر اين بود كه صد سال به درگاه خداوند توبه مىكردند يا هشتاد يا پنجاه سال. سپس توبهاش را، بىآنكه او را مبتلا به عقوبات دنيايى كنم، نمىپذيرفتم و اين نيز از جمله شدائدى بود كه از امّت تو برداشتم و در عوض، يكى از افراد امّت تو، اگر بيست سال مرتكب گناهى شود يا سى سال يا چهل سال يا صد سال، سپس توبه كند و يك لحظه پشيمان شود، من همه آنها را مىبخشم.
چيره شدن دين رسول خدا (ص) بر تمام اديان
حضرت مولى الموحّدين على (ع) در انتهاى اين بخش از حديث، به بخشش مخصوصى از جانب خداوند اشاره فرمودند كه به حضرت حبيبالله (ص) اختصاص يافت. حضرت فرمودند:
«پس رسول خدا عرضه داشت: «پروردگارا! وقتى همه اينها را به من عطا فرمودى، پس بر آن بيفزاى.»
خداوند فرمود: «بخواه.»
عرض كرد: «پروردگارا! و آنچه تاب آن نداريم، بر ما تحميل مكن.»[١]
خداوند تبارك و تعالى فرمود: «اين را درباره امّت تو انجام دادم و بلاياى عظيم را از دوش ايشان برداشتم؛ در صورتىكه حكم من درباره همه اين است كه هيچ كسى را بالاتر از توانش تكليف نكنم.»
رسول خدا (ص) عرضه داشت: «و از ما درگذر و ما را ببخشاى و بر ما رحمت آور كه تو سرور مايى.»[٢]
خداوند فرمود: «اين را در مورد توبهكنندگان امّت تو انجام دادم.»
سپس پيامبر عرض نمود: «پس ما را بر گروه كافران پيروز كن.»[٣]
خداوند فرمود: «امّت تو همچون خالى سفيد بر بدن گاوى سياهند. آنان قادر و قاهرند ٠ همه را به خدمت گيرند و به خدمت هيچ كسى در نيايند و اين به جهت كرامت و احترام تو در نزد من است و بر من واجب است كه دين تو را بر تمام اديان چيره گردانم تا اينكه در شرق و غرب عالم، جز دين تو باقى نماند؛ و گرنه همه ايشان به تو جزيه دهند.»
پىنوشتها:
______________________________
(١). سوره بقره، آيه ٢٨٤: «لِلَّهِما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ إِنْ تُبْدُوا ما فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»
(٢). همان، آيه ٢٨٥: «آمَنَالرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ»
(٣). همان.
(٤). همان.
(٥). همان، آيه ٢٨٦: «لايُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ»
(٦). همان.
(٧). همان.
(٨). همان.
(٩). همان.
(١٠). همان.
منبع روايت: طبرسى، احمد بن على، «الإحتجاج على اهل اللّجاج»، ترجمه جعفرى، تهران، اسلاميه، چاپ اوّل، ١٣٨١، ج ١، صص ٤٥٩- ٥٠٥.