ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٢ - پيام ها و برداشت ها
پيامها و برداشتها:
١. استعمارگران و به خصوص انگلستان و آمريكا سابقه بسيار بدى از سرقت و دزدى اموال مردم، ايجاد اختلاف بين مسلمانان از راه فرستادن جاسوس ميان آنها و توليد فرقههاى ساختگى همچون بهاييّت و وهابيّت دارند. آنها با سرقت اموال مسلمين كه بسيارى از آنها در موزههاى كشورشان هم اكنون وجود دارد، كشورهاى خود را آباد كردند و سيطره اقتصادى و نظامى و سياسى خويش را بر دولتهاى مسلمان تحميل نمودند. امروز هم دنيا شاهد است كه همين آمريكا و انگليس با دروغ وخيانت به بهانه مبارزه با تروريسم و كشف سلاحهاى شيميايى وارد افغانستان و عراق شدهاند و اموال قيمتى و به خصوص نفت عراق را به يغما مىبرند و اين وحشىگرىهاى عمومى و قتل و غارتهاى دستهجمعى به مراتب از فرهنگ اعراب وحشى قبل از اسلام كه دختر خود را زنده به گور مىكردند، پستتر است. بر جوامع دانشگاهى و حوزوى ما ضرورى است جايگاه منحط فرهنگ غربى امروز را براى نسل جوان تبيين كنند تا باعث نشود پيشرفت صنعتى و كشاورزى و نظامى غرب چشمها را پر كرده و فرهنگ به مراتب وحشىتر از انسانهاى قرون اوّليه آنها را نبينند. كشورهاى مسلمان و به ويژه ايران اسلامى ما، به لطف و عنايت پروردگار داراى استعدادهاى بسيار خوب و استثنايى هستند كه با توكل بر خداوند و اعتماد به نفس، به شرطى كه توطئههاى غربىها و جاسوسهاى آنها را خنثى كرده، مىتوانند آينده درخشان و اميدبخشى را براى مسلمانها به وجود بياورند. كشورهاى استعمارگر و دروغگوى انگليس و آمريكا هم بايد بدانند كه ما بهتر از آنها مىتوانيم با فرستادن جاسوس بين آنها و بر هم زدن اتّحاد و يگانگى و ايجاد اختلاف ميانشان، اموال آنها را سرقت كرده و به كشور خود آورده و ميهن خود را آباد كرده و بسازيم، لكن فرهنگ عالى و بالاى ما و حكم عقل سالم ما همچون فرمان دين به ما اجازه چنين انحطاطى را نمىدهد و اين تربيتى است كه از مولا و مقتداى خود اميرالمؤمنين (ع) ياد گرفتهايم كه فرمودند:
«و الله لو اعطيت الاقاليم السّبعة بما تحت افلاكها، على آن اعصى الله فى نعلة اسلبها جلب سعيرة، ما فعلته.
به خدا قسم اگر اقليمهاى هفتگانه را با آنچه كه زير آنهاست، به من بدهند به اين شرط كه به معصيت، يك پوست جو را از دهان مورچه اى بگيرم، هرگز اين كار را نخواهم كرد».[١]
و اى كاش اينگونه جملات و تعبيرات بلندمرتبه كه مورد احتياج جوامع بشرى امروز است، از طريق روشنفكران ما به جوامع غربى و به خصوص آمريكا و انگليس صادر مىشد تا لااقل با فرهنگ عالى اسلام آشنا شوند.
٢. در طول تاريخ چهارده قرن گذشته، جامعه شيعه، مظلومترين تاريخ را داشته است. گويا حقانيّت شيعه هميشه با شهادت علما و شيعيان، گره خورده است. تاريخ پر افتخار تشيّع، گوياى اين حقيقت است كه شيعه هيچگاه در مقابل ظلم ظالم سر فرود نياورده و اين ويژگى را بزرگان ما از سالار شهيدان اباعبدالله الحسين (ع) به ارث بردهاند. آرى جامعه شيعه در زمان غيبت همچون بچّهاى است كه پدر بالاى سر او نيست و مورد ظلم واقع مىشود و اين ويژگى براى جامعه شيعه تا زمان ظهور حضرت مهدى (ع) باقى است.
٣. كيد و مكر وزير ناصبى براى گمراه كردن مردم در حالى كه خود مىداند كه چه نقشه باطلى را ريخته است، همچون كيد و مكر سامرى است وقتى حضرت موسى (ع)، در ميعاد پروردگار حاضر بود، با ساختن گوسالهاى از طلا، مردم را فريب داد و آنها را گوسالهپرست كرد.[٢] هميشه انسانهاى گمراه، چون بارى اثبات فكر و مرام خود، دليلى ندارند، به دليلهاى سست و بىاساس رو مىكنند و به فكر نقشههاى شيطانى براى گمراه كردن ديگران مىافتند. در حالى كه در طرف حق، اوّلين شهادت دهنده و مؤمن به وحدانيّت خداوند، خود خداوند متعال و ملائكه و معصومين (ع) هستند:
«شَهِدَاللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ».[٣]
٤. گرچه در زمان غيبت امام زمان (ع) قرار گرفتهايم و مصلحت آن است كه آقا بين مردم نباشند، ولى در عين حال وظيفه مؤمنين در تقرّب به خداوند، گرفتن وسيله است:
«ياأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ»[٤]
معصومينى كه واسطه هر گونه فيض به انسانها هستند و عالم به همه علوم و گرفتارىهاى مردم و حل آنها نيز مىباشند، هر گاه مصلحت باشد به اراده الهى اقدام به حل مشكل مىنمايند.
٥. تاخير اجابت دعا بنا به مصلحتهاى گوناگونى است كه در نهايت به سود خود انسان و رسيدن به كمال بيشتر او منتهى مىشود.
منصور صيقل مىگويد به امام صادق (ع) عرض كردم: «چه بسا شخصى دعايى كند و اجابت شود، سپس تا مدتى ظهور اجابت به تأخير افتد. [آيا اين امكانپذير است؟]» فرمود: بله گفتم به چه دليل؟ تا آن شخص بيشتر دعا كند؟ فرمود: آرى.[٥]
٦. لطف امام (ع) دائماً به جامعه مسلمين و شيعيان مىرسد. خودشان فرمودهاند:
ما هرگز شما را رها نكردهايم و يادتان را از خاطر نبردهايم، وگرنه دشوارىها بر شما فرود مىآمد و دشمنان شما را لگدمال مىكردند. از خداوند بترسيد و تقوا پيشه كنيد.[٦]
آرى هر گاه جامعه شيعه در خطر جدى قرار گرفته است، اين لطف، محسوس اهل دل و مشهود اولوالالباب واقع شده است؛ همچون جريان طبس و نابودى تجهيزات نظامى آمريكا.
البتّه امام (ع) چون عادت بر احسان نمودن دارند و طبيعت وجودى ايشان كرم و سخاست، مظهر اين