ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٦ - ٣ جنايات سفيانى در شهر بصره
بنىالعبّاس- به دست آنها خواهد بود».[١]
١- ٢. دوازده نيروى مسلّح در كوفه:
امام باقر (ع) مىفرمايد: «ابقع خروج كرده، با قومى كه ابزار و ادوات جنگى دارند مىجنگد، سفيانى خروج كرده با هر دو مىجنگد. سفيانى اخوَص ملعون[٢] بر همه آنها پيروز مىشود. آنگاه منصوريان (يمانى پيروز) با سپاهيانش، با شوكت و قدرت، از صنعا خروج كرده، با پرچمهاى زرد و جامههاى رنگين با سفيانى درگير شده، آنها را به شيوه عهد كهن از پاى در مىآورد.
در آن ايّام دوازده پرچم شناخته شده در كوفه نصب مىشود. مردى از تبار امام حسن يا امام حسين (ع) كه به سوى پدرش فرا مىخواند، در كوفه كشته مىشود و مردى از مواليان خروج مىكند كه وصفش معلوم است و در كشتار اسراف مىكند و به دست سفيانى كشته مىشود.[٣]
١- ٣. نسل كشى سفيانى در كوفه:
اميرمؤمنان (ع) در مورد نسل كشى سپاه سفيانى مىفرمايد: «لشكر اعزامى سفيانى به شرق، هفتاد هزار نفر را در كوفه مىكشد، شكم سيصد زن را مىشكافد و به هنگام ورود به كوفه گروه انبوهى را به قتل مىرساند».[٤] و در حديث ديگرى فرمود: «سپاه اعزامى او به شرق، وارد كوفه شده، چه خونهايى كه ريخته شود، چه شكمهايى كه دريده گردد، چه اموالى كه به يغما رود و چه خونها كه هدر شود».[٥] و در فرازى از خطبهاش فرمود: «سپاه سفيانى وارد كوفه مىشود، كسى را در آنجا فروگذار نمىكند، جز اينكه مىكشد، اشياء قيمتى را مىبيند و متعرّض نمىشود، ولى كودكان را دستگير كرده گردن مىزند».[٦] از طريق عمّار ياسر روايت شده كه سفيانى وارد كوفه شده، دوستان و شيعيان آل محمّد (ص) را به قتل مىرساند و شخصيّت معروفى را در آنجا مىكشد.[٧]
١- ٤. در به در به دنبال شيعيان:
امام صادق (ع) مىفرمايد: «گويى سفيانى (يا امير لشكر سفيانى) را مىبينم كه در رُحْبَه كوفه[٨] رحل انداخته، منادىاش فرياد مىزند: «به هر كس سر شيعهاى را بياورد، هزار درهم جايزه مىدهم». پس همسايه به همسايه يورش برده، گردنش را مىزند و مىگويد: اين نيز از آنها مىباشد. پس هزار درهم جايزه مىگيرد».[٩]
آنگاه از وضع زمامداران سخن مىگويد و از جاسوسان ماسكدار خبر مىدهد كه خود را از پيروان آيين شما نشان مىدهند، شما را شناسايى مىكنند و از يكايك شما گزارش تهيّه مىكنند. چنين افرادى جز، حرامزادگان نخواهند بود.[١٠]
١- ٥. ويرانى كوفه به دست سفيانى
در ذيل آيه شريفه: «وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوها»[١١] از مقاتل نقل شده كه عامل ويرانى هر شهرى را بر شمرده، در مورد كوفه مىگويد: «امّا ويرانى كوفه به دست سفيانى از تبار عنبسه از آل محمّد ابى سفيان مىباشد».[١٢] حذيفه نيز از رسول اكرم (ص) روايت كرده كه فرمود: «سپاه سفيانى به سوى كوفه سرازير مىشوند و اطراف كوفه را ويران مىكنند».[١٣]
٢. سفيانى بر كرانه رود دُجَيل
پيامبر اكرم (ص) در مورد كاركرد سفيانى مىفرمايد:
چون سفيانى از فرات عبور كند و به محلّى به نام «عاقرقَوْفا»[١٤] برسد، خداوند ايمان را از دلش مىزدايد، در كرانه رود دُجيل هفتاد هزار مرد جنگى و بيش از آن از افراد غير نظامى را به قتل مىرساند. بر خزانه دست پيدا مىكند، نظاميان را مىكشد و شكم بانوان را مىشكافد، به اين بهانه كه شايد حامله باشند و فرزند پسر به دنيا آورند».[١٥] در ادامه مىفرمايد: «بانوان قريشى از رهگذرها و قايقرانها استمداد مىجويند و از آنها مىخواهند كه آنان را سوار كرده، به منطقه امنى ببرند، ولى آنها به جهت دشمنى با اهلبيت آنان را سوار نمىكنند».[١٦]
در حديث ديگرى مىفرمايد: «براى پسرعموهايم (بنىالعبّاس) شهرى در سمت مشرق، در ميان دجله، و دجيل خواهد بود ... نابودى آن به دست سفيانى مىباشد. گويى با چشم خود مىبينم كه سقفهاى آن روى پايههايش فرو ريخته است».[١٧]
٣. جنايات سفيانى در شهر بصره
سفيانى سه بار وارد بصره مىشود، اشراف (سادات) را مىكشد، عزيزان را بر خاك مذلّت مىنشاند، بانوان را به اسارت مىبرد؛ واى بر آبروهاى بر باد رفته، شمشيرهاى از نيام بر آمده، كشتههاى روى هم انباشته و دامنهاى در مورد تعرّض قرار گرفته.[١٨]