بخشش كرد. طبق برخى از گزارش‌ها، برمر در روزهاى آخر حكومت خود، مبلغ يك ميليارد و ٨٠٠ ميليون دلار از ثروت هاى عراق را به دو حزب از حزب‌هاى كرد شمال عراق بخشيد و حتّى گزارش‌ها حاكى از آن است كه اين مبلغ به صورت نقد و به صورت ١٠٠ دلارى به كردها اهدا شده است. كردها براى حمل اين مبلغ هنگفت كه وزنى بالغ بر ١٤ تن داشت، مجبور شدند با استفاده از ٣ بالگرد اين پول‌ها را به شمال عراق منتقل كنند و «روزنامه فايننشيال تايمز» اخيراً فاش كرد اين مبلغ هم اكنون در يكى از بانك‌هاى سوئيس ذخيره شده است.

از ديگر چپاول‌هاى حرفه‌اى آمريكايى‌ها مى‌توان به طلاهاى دولت عراق در بانك‌هاى سوئيس اشاره كرد.

طلاهاى دولت عراق كه در سوئيس به امانت گذاشته شده، صدها ميليارد دلار ارزش داشت كه از آن به عنوان پشتوانه‌اى براى واحد پول عراق استفاده مى‌شد امّا پس از اعمال تحريم‌ها عليه عراق، طلاهاى اين كشور در سوئيس بلوكه شد و به يكباره ارزش پولى عراق به شدّت كاهش يافت، از آن زمان در شمال عراق كه تحت قيموميّت كردها بود، دينار سوئيسى متداول بود و در بقيه نواحى عراق دينارى كه دولت عراق آن را چاپ مى‌كرد، متداول گشت.

بعد از حمله آمريكا به عراق و منحل شدن ارتش و پارلمان عراق و نابود شدن بسيارى از مدارك رسمى وزارت خارجه عراق، به يك‌باره آمريكايى‌ها تصميم گرفتند شكل و سياق واحد پولى عراق را عوض كنند و حرفى نيز از طلاهاى انبار شده اين كشور در سوئيس به ميان نياوردند.

سازمان انگليسى» Christian Aid «چندى پيش فاش كرد، پل برمر دست كم ٤ ميليارد دلار از خزانه عراق دزدى كرده است. همچنين اين مؤسّسه در بخش ديگرى اظهار كرد: «٢٠ ميليارد دلار از اموال خزانه عراق به يك‌باره ناپديد شده است و تا كنون هم سرنوشت اين ٢٠ ميليارد دلار مشخص نشده است و هيچ كس نيز پاسخگوى اين مسئله نيست».

شركت محاسباتى» KBMG «كه مسئول حساب‌رسى اموال صندوق ذخيره توسعه عراق بود اعلام كرد: در دوران حكومت موقت، آمريكايى‌ها اعلام كردند ٢٠ ميليارد دلار براى بازسازى عراق صرف كرده‌اند امّا اشغالگران تاكنون هيچ مدركى براى انجام بازسازى در آن دوران ارائه نداده‌اند. كولونل چارلز كرون، سخنگوى رسمى نيروهاى اشغالگر در عراق گفت: «نيروهاى چند ملّيّتى پس از شكست صدّام به قصرها و ادارات رسمى عراق رفتند و در آنجا به مقادير هنگفتى پول و طلا و جواهرات دست پيدا كردند امّا هنوز سرنوشت آنها مشخّص نشده است و احتمال مى‌رود آن پول‌ها به خارج عراق منتقل شده باشند».

در مدّتى كه آمريكايى‌ها حكومت عراق را در دست داشتند، آنقدر رشوه، اختلاس و فساد مالى رخ داده است كه به هيچ وجه نمى‌توان به سادگى از آنها گذشت.

استيوارت باون، يكى از حقوق‌دانانى كه پى‌گير مسئله فسادهاى مالى در عراق است، اعلام كرد: در زمان حكومت پل برمر براى بازسازى عراق، ٩ ميليارد دلار پول به ٨٢٠٦ نفر پرداخته شده است كه تا كنون هويّت حقيقى و حقوقى اين افراد مشخّص نشده است.

در واقع شعار آمريكايى‌ها براى بازسازى عراق همانند افيونى ثروت هاى عراقى‌ها را بلعيد و نه تنها اين كشور را آباد نكرد بلكه به آنها هديه‌اى به نام تروريسم، جنگ‌هاى سنّى و شيعه و اختلافات طائفه‌اى را به ارمغان آورد.

شركت هاليبرتون آمريكا كه ديك چنى، معاون وقت رييس جمهور آمريكا، يكى از مسئولان اصلى آن بود، موفق شد در يكى از مناقصه‌هاى بازسازى عراق برنده شود. اين شركت مدّت‌ها قبل از شروع عمليّات بازسازى ٥/ ١ ميليارد دلار دريافت كرد و هنوز نتايج ملموسى از كارهاى اين شركت ارائه نشده است.

يكى ديگر از مناقصه‌هاى جالب آن بود كه شركتى با دريافت ٨٠٠ ميليون دلار متعهّد شد، پس از خروج آمريكايى‌ها از عراق عمليّات بازسازى را شروع كند. (آمريكايى‌ها اعلام كرده‌اند براى مدّتى طولانى در عراق باقى خواهند ماند.)

يكى از عراقى‌هاى مقيم آمريكا نيز در زمان حكومت پل برمر، با دريافت ١٠ ميليون دلار متعهّد شد تا موزه‌اى از جنايات جنگى صدّام در شهر بغداد برپا كند. اين شخص پس از دريافت پول به آمريكا بازگشت و تا كنون از آن موزه خبرى نشده است. دوران حكمرانى نيروهاى چند ملّيتى بر عراق، از ماه مى ٢٠٠٣ آغاز شد و تا ٢٨ ژوئن ٢٠٠٤ ادامه داشت. در اين مدت تمام درآمدهاى نفتى و غير نفتى عراق تحت سيطره آن حكومت بود.

دولت پل برمر، كه ادّعا مى‌كرد براى بازسازى عراق ميلياردها دلار صرف كرده است، تنها توانست براى ٨٤٧ ميليون دلار آن مدركى واقعى ارائه كند. اين در حالى است كه درآمد نفتى عراق در مدت حكومت پل برمر ١١ ميليارد دلار بود و صندوق توسعه عراق نيز ٢٠ ميليارد دلار ذخيره داشت امّا پس از رفتن پل برمر تقريباً چيزى از پول ها باقى نمانده بود.

ولى واقعاً اين پايان فسادهاى مالى نبود. اخيراً فساد مالى ديگر فاش شده است كه ابعاد اين فسادها را به داخل دولت كنونى نيز كشيده است. يكى از وزيران كنونى عراق با كمك پسر يكى از مقامات اين كشور، ساختمان‌ها و ابنيه عراق را كه خارج از اين كشور قرار دارند، به مزايده گذاشته اند و اعلام داشته‌اند اين اموال متعلق به وزارت دارايى است. يكى از مهم‌ترين ساختمان‌ها ساختمان بانك رافدين عراق در لندن است. اين ساختمان در قلب شهر لندن و در منطقه سيتى واقع است و برآوردهاى قيمت حاكى از آن است كه قيمت اين ساختمان چندين ميليون پوند است.

عراق، سرزمين تمدّن‌هاى كهن، سرزمين بين‌النّهرين، سرزمين اديان آسمانى هم اكنون مورد تاخت و تاز كشورى است كه پيشينه مشخّص تاريخى ندارد.

آمريكا كه خود را مهد دموكراسى و آزاد انديشى مى‌پندارد و داعيه دار گسترش دموكراسى در كلّ جهان است، هم اكنون دموكراسى خود را به صورت انواع عمليّات تروريستى به مردم عراق نمايان ساخته است.

آمريكا كه مدّعى بود عراق را به نمونه بارز دموكراسى در خاورميانه تبديل خواهد كرد، معناى دموكراسى خود را به وضوح به مردم جهان فهماند امّا گويا آمريكايى ها از يك نكته غافل مانده‌اند كه تاريخ هرگز جنايات اين كشور را فراموش نخواهد كرد و عراقى‌ها نام منفور آمريكا را تا ابد از ذهن نخواهند برد.