نبايد از اين نكته نيز غفلت داشت كه، دشمن از توان برانگيزاننده فرهنگ مهدوى و تأثير شگرف آن در بازدارندگى مردم از آلودگى ها آگاهى داشت و توسعه اين فرهنگ را باعث عدم پذيرش صورت هاى مختلف آثار فرهنگى و تمدّنى الحادى غربى، همچنين خوددارى از سر فرو آوردن مسلمانان در برابر جريانات استعمارى و استكبارى مى شناخت. اين امر باعث بود تا با دسيسه عوامل آشكار و نهان سياست گزاران غربى، هر روز بر تعداد مدّعيان دروغين، فرقه هاى موعودگرا و شبهات افزوده شود. اين واقعه مى توانست مردم تشنه حقايق را از آبشخورهاى اصلى دور و بر پراكندگى هايشان بيفزايد و نيروى آنها را در گذر زمان مستحيل ساخته، آنها را نوميد و خسته نمايد.

به همين جهت، موعود همواره از طريق نشر آثار فرهنگى، ارائه طرح ها و برنامه ها و به قصد مقابله و بازدارندگى بر موارد و مباحث زير تأكيد ورزيده است و آن همه را جزو جدانشدنى مطالعات فرهنگى و مهدوى معرفى كرده و در آثار مختلف خود نيز توجه به آنها را مرعى داشته است:

١. شناسايى و نقد بنيادين صورت هاى مختلف فرهنگى و تمدّنى غربى؛

٢. مطالعه و نقد مناسبات فرهنگى و مادى جوامع مسلمانان مبتنى بر حقايق دينى و متذكر شدن درباره شائبه ها؛

٣. بازشناسى جنبه هاى كلامى، فرهنگى و تاريخى انديشه مهدوى و فرهنگ انتظار با بهره گيرى از منابع متقن؛

٤. پالايش اين انديشه از هرگونه شائبه جعل، تحريف و خرافه؛

٥. پاسخ گويى عالمانه متناسب با نيازهاى روز به شبهات و ابهامات موجود در زمينه موعودگرايى و مهدويت؛

٦. احيا و گسترش فرهنگ انتظار و تلاش براى شناساندن نقش سازنده اين فرهنگ در پايدارى و تحرّك جوامع مسلمانان؛

٧. تبيين وظايف و تكاليف مردم در برابر حجّت خداوند؛

٨. مقابله با گونه هاى مختلف جريان سياسى و فرهنگى معاند و مقابله گر با انديشه موعودگراى اصيل شيعى كه در قالب هاى: كتاب، فيلم و پايگاه هاى اينترنتى ارائه مى شوند؛

٩. شناسايى و نقد ديدگاه هايى كه غربيان در زمينه آينده جهان و جهان آينده مطرح مى كنند؛

١٠. و بالاخره، تدوين راهبرد سياسى، فرهنگى، اقتصادى و نظامى جوامع مسلمانان در عصر غيبت تا رسيدن به عصر طلايى ظهور.

اكنون، با توجه به شرايط فعلى و همه آنچه كه در حوزه فعّاليت هاى فرهنگ مهدوى، نمود يافته، نقّادى وجوه مختلف اين فعّاليت ها و پالايش برخى از عملكردها از شبهات و آسيب ها، ضرورى به نظر مى رسد.

با شروع فعّاليت دولت جناب آقاى دكتر احمدى نژاد و شعارهايى كه ايشان پيش از انتخابات سال ٨٤ و پس از آن مطرح كردند، اميد جديدى براى توسعه فرهنگ مهدوى در سطوح مختلف جامعه و اصلاح مناسبات عمومى بر مبناى آن در دل همه علاقه مندان به فرهنگ مهدويت و انتظار ايجاد شد. انصاف بايد داد كه در اين سال ها قدم هايى نيز در اين زمينه برداشته شده است، ولى آنچه انتظار مى رفت محقّق نشد و در مقابل، آسيب هايى در حوزه مهدويت رخ نمود كه در صورت تداوم مى تواند اين فرهنگ را در اذهان مردم و به ويژه اقشار فرهيخته جامعه، دچار خدشه سازد. پوشيده نيست كه:

- مهدويت آخرين دست آويز و امام مهدى (ع)، آخرين اميد مستضعفان عالم است؛

- جهان، شرايط ويژه اى را در سال هاى قبل از ظهور به تجربه نشسته است؛

- غرب در حال فروپاشى و تجربه پايان است و از اين رو براى ماندن و استمرار حيات فرهنگى و تمدّنى از هيچ حركتى و تلاشى در جهت مخدوش ساختن باور اصيل مهدوى خوددارى نخواهد كرد و اين همه، ما را مواجه با مسئوليت بزرگى مى سازد كه كوتاهى در برابرش خسارات جبران ناپذيرى را در پى خواهد داشت.

يكى از آسيب هايى كه در سال هاى اخير در اين حوزه رخ نموده است، طرح ادّعاهايى در زمينه ارتباط مستقيم با امام زمان (ع) و بهره گيرى از هدايت ها و راهنمايى هاى بى واسطه ايشان در مديريت جامعه است. دراين باره در سرمقاله شماره ٩٢ مجله سخن به ميان آمده است.

ترديدى نيست كه امام مهدى (ع) به عنوان حجّت خدا در جهان آفرينش نقشى مهم و بى بديل دارد و واسطه همه فيض هاى مادى و معنوى خداوند به بندگان است. به بيان ديگر آنچه كه خداى تعالى در جهان هستى، مقدّر فرموده از مجراى امام و حجّت عصر بر مردم جارى و سارى مى شود و ايشان بر همه امور عالم احاطه دارد. از همين روست كه در زيارت مطلقه حضرت اباعبدالله، حسين بن على (ع) كه از امام صادق (ع) نقل شده است، خطاب به آن وجود مقدّس و ديگر امامان هدايت (ع) مى گوييم:

«إرادة الربّ فى مقادير أموره تهبط إليكم و تصدر من بيوتكم؛ ٢ اراده پروردگار در همه آنچه او مقدّر داشته است به شما محوّل شده و از خانه هاى شما صادر مى شود.»

بنابراين مى توان گفت، مديريت جهان هستى به دست حجّت خداست و همه آنچه در عالم رخ مى دهد در تحت اراده و قدرت اوست، ولى اين سخن به آن معنا نيست‌