سعادت از نگاه فارابى - جابری مقدم، علی اکبر - الصفحة ٥٩ - علوم پادشاهى

مى‌كوشد كه آن‌ها مثال‌هايى مشترك بوده و از راه‌هاى اقناعى مشترك براى جميع امّت‌ها و شهرها باشد، پس بعد از آن‌چه ذكر آن گذشت، به برشمردن كارهاى ناشى از فضايل و صنايع عمليّه جزييه محتاج است و اين‌ها چيزهايى هستند كه شرايطى كه در گذشته از آن سخن به ميان آمد در آن شرط شده است و براى آن‌ها راه‌هاى اقناعى مشورتى قرار مى‌دهد كه به وسيله آن اراده‌ها را به سمت آن‌ها متوجه سازد. در اين كار گفتارهايى را مورد استفاده قرار مى‌دهد كه به وسيله آن فرامينش مورد اطاعت قرار گيرد و گفتارهايى كه موجب انفعال شده در اخلاق اثر نموده بر اثر آن‌ها نفوس شهرنشينان خاشع شده، پذيراى كلام و رفيق و ضعيف شوند و در مورد چيزهايى كه بر ضد اين است، از گفتارهايى استفاده مى‌كند كه باعث انفعال شده در اخلاق اثر نموده، نفوس شهرنشينان به واسطه آن قوى شده، احساس عزت و سختى و استوارى نمايد و اين‌همه را عينا در مورد پادشاهانى كه با او همراه‌اند و آن‌ها كه بر ضد او هستند و در مورد مردم و كسانى كه از آن‌ها كار مى‌خواهند و كسانى كه دشمنان او از آن‌ها كارى مى‌خواهند و در مورد افراد برتر و در مورد مخالفين آن‌ها به كار مى‌برد. بدين ترتيب، در مورد چيزهايى كه به خودش اختصاص دارد از گفتارهايى استفاده مى‌نمايد كه نفوس مردم از آن‌ها خاشع و خوار شده و در مورد مخالفان خودش از گفتارهايى كه به وسيله آن‌ها نفوس عزيز و سخت و قدرتمند گردد و گفتارهايى كه به وسيله آن‌ها مخالفين اين آرا و افعال را از راه‌هاى اقناعى نقض نمايد و گفتارهايى كه آرا آنان را