سعادت از نگاه فارابى - جابری مقدم، علی اکبر - الصفحة ٥٤ - تربيت ملوك

كارشان محفوظ نگه‌داشتن علوم نظرى است و تعليم اين دو فرقه، هر دو به جهات يكسانى انجام مى‌گيرد و همان جهاتى است كه ذكر آن‌ها به ميان آمد، آن هم به اين شكل كه اولا، مقدمات اوليه و معلوم اول، در جنس جنس اجسام علوم نظرى را بشناسند، سپس انواع مختلف احوال مقدمات را بدانند و از شكل‌هاى مختلف ترتيب آن‌ها؛ چنان كه ذكرش به ميان آمد، مطلع شوند. اين افراد بايد با مسايلى كه ذكر آن‌ها به ميان آمد پس از آن درگير شوند كه در ابتدا نفس ايشان با چيزهايى تربيت شده كه به وسيله آن نفس‌هاى نوباوگان را تمرين مى‌دهند، مقصود از نوباوگان كسانى هستند كه نفس‌هايشان به طور طبيعى در اين مرحله از انسانيت قرار دارد. نكته ديگر اين‌كه آنان را بايد از كودكى مورد تربيت قرار داد، به همان ترتيب كه افلاطون از آن سخن مى‌گويد، به همراه بقيه آداب تا اين‌كه هريك از آن‌ها به بزرگسالى برسند. سپس بايد ملوك را از ميان آن برگزيد و آنان را به سمت رياست منصوب كرد، البته مرتبه به مرتبه. از مرتبه رياست‌هاى جزيى آغاز شده و كم‌كم در مراتب رياست‌هاى جزييه ترقى نمايند تا به هفتاد سالگى‌[١] برسند، آن‌گاه آن‌ها را در مرتبه رياست عظمى قرار دهند. اين راه تعليم اين افراد است. آن‌ها افراد خاص هستند كه در راه آن‌ها نمى‌توان به معلومات نظرى كه در ابتدا رأى مشترك همه مردمان بر آن است اكتفا نمود.

[١] - نسخه بدلى وجود دارد كه در آن آمده است؛ ثمانى اسابيع، مصلح متن آن را به ثمانيه اسابيع تصحيح كرده است كه به نظر مى‌رسد مقصود ٥٦ سال باشد.