امام صادق ٧ فرمود: يك بار پيامبر دو ركعت آخر نماز ظهر را بدون انجام مستحبات، به سرعت خواند. مردم پرسيدند: يا رسول اللّه چه كارى پيش آمد؟ فرمود: مگر گريه كودك را نشنيديد.[١]

روزى پيامبر يكى از سجده هايش را خيلى طول داد. بعد از نماز برخى گفتند: يا رسول اللّه! گمان كرديم وحى نازل شده است. فرمود: فرزندم حسن، در حال سجده بر دوشم سوار شد، صبر كردم او از شانه‌ام فرود آيد.

هرگاه حسن وحسين ٨ بر پيامبر وارد مى‌شدند، حضرت از جا برمى‌خاست وآنان را در آغوش مى‌گرفت وبردوش خود سوار مى‌كرد.[٢]

مهمان‌نوازى پيامبر

سلمان مى‌گويد: به منزل پيامبر ٦ وارد شدم، متّكايى را كه خود حضرت از آن استفاده مى‌كرد پشت من قرار داد. جالب اينكه اين عمل را نسبت به هر مهمانى انجام مى‌داد. پيامبر براى ميهمانان خود زيرانداز پهن مى‌كرد و هنگام غذا خوردن تا زمانى كه ميهمان مشغول خوردن غذا بود، از سفره كنار نمى‌كشيد.[٣]

روزى برادران و خواهران رضاعى پيامبر[٤] هركدام جداگانه خدمت پيامبر ٦ رسيدند. پيامبر نسبت به خواهر بيش از برادر احترام كرد، برخى دليل اين تفاوت را پرسيدند، پيامبر ٦ فرمود: چون اين خواهر احترام پدر و مادر خود را بيشتر رعايت مى‌كرد من هم نسبت به او علاقه زيادترى دارم.[٥]

گاهى مهمانان حضرت بعد از صرف غذا از خانه بيرون نمى‌رفتند و مشغول گفتگو مى‌شدند، ولى رسول خدا ٦ تحمّل مى‌كردند تا آيه نازل شد كه هرگاه مهمان پيامبر شديد پس از صرف غذا متفرّق شويد، زيرا نشستن بى مورد شما سبب بازداشتن‌

[١] - كافى، ج ٦، ص ٤٨

[٢] - اخلاق نبوى به نقل از بحارالانوار، ج ٤٣، ص ٢٨٥

[٣] - سنن النبىّ ص ٥٣ و ٦٧

[٤] - نوزادانى كه در كودكى از يك سينه شير بخورند با شرايطى كه در كتاب‌هاى فقهى بيان شده است، با هم‌خواهر و برادر شيرى مى‌شوند، گرچه از پدران و مادران مختلف باشند و به اين دسته از خواهران و برادران، خواهر و برادر رضاعى گفته مى‌شود

[٥] - بحارالانوار، ج ١٦، ص ٢٨١