ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - انصاري محلاتي، محمد رضا - الصفحة ٤٣١ - كيفر كسى كه تعصب ورزد

است. آدم ٧ را به سبب لغزشى در آن گرفتار ساختم و آن را ملعون قرار دادم، و آنچه در دنياست ملعون است مگر آنچه براى من باشد. اى موسى، بندگان شايسته من به همان اندازه كه مرا شناختند نسبت به دنيا زهد ورزيدند، و ديگران به همان اندازه كه به من جاهل بودند در آن رغبت كردند، و هيچ كس از مردم دنيا را بزرگ نشمرده است كه در پى آن خوشى ديده باشد و كسى آن را كوچك نشمرده است مگر اينكه از آن بهره‌مند شده است.

كيفر كسى كه تعصّب ورزد

١. درست بن ابى منصور از امام صادق ٧ نقل كرده است كه رسول خدا ٦ فرمود: هر كس تعصّب ورزد يا براى او تعصّب به خرج دهند، رشته اسلام را از گردن خود باز نموده است.

٢. عبد اللَّه بن ابى يعفور از امام صادق ٧ نقل كرده است كه فرمود: هر كس تعصّب ورزد يا براى او تعصّب ورزند، رشته اسلام را از گردن خود گسسته است.

٣. محمّد بن مسلم مى‌گويد: امام صادق ٧ فرمود: هر كس تعصّب ورزد، خداوند پيشانى بندى از آتش بر سر او خواهد بست.

٤. عمركى در حديثى مرفوعه از معصوم ٧ نقل كرده است كه فرمود: هر كس تعصّب ورزد، خداوند او را روز قيامت با اعراب جاهليت محشور خواهد ساخت.

٥. سكونى از امام صادق ٧ از پدرش از پدرانش نقل كرده است كه پيامبر خدا ٦ فرمود: هر كس به اندازه دانه خردلى تعصّب در دلش باشد، خداوند او را روز قيامت با اعراب جاهليت محشور خواهد كرد.

توضيح: مقصود از تعصّب در اين روايات پافشارى و اصرار در امر باطل است، و گر نه پايدارى در عقايد دينى از ويژگيهاى مؤمنان واقعى است.