قلمرو دل - محدثى، جواد - الصفحة ٩٤

بيمار مى‌سازد؛ پس او مى‌نگرد؛ اما با چشمى عيبناك و مى‌شنود؛ اما با گوشى ناشنوا. شهوت‌ها پرده عقلش را مى‌درد و دنيا، دلش را مى‌ميراند».[١]

با اين حساب، آيا بهتر نيست كه قيمت خانه دل را بدانيم و اگر اجاره مى‌دهيم، به كسى و چيزى اجاره و اختصاص دهيم كه شايستگى حضور و اقامت در اين «حرم الله» را داشته باشد؟

چنين پس‌انداز محبت، هم دل را قيمتى‌تر مى‌كند، هم در روز مبادا، به كار مى‌آيد!

[١] - من عشق شيئا اعشى بصره و امرض قلبه ...؛ نهج‌البلاغه، خطبه ١٠٩