براى «قلب سليم»، ويژگى‌هاى ديگرى نيز بيان شده است، مثل وابستگى محض به خدا، توحيد، وارستگى از حب دنيا، داشتن نيت سالم و انگيزه خوب، مبرا بودن از حرص و طمع و شهوت، برخوردارى از انصاف، سلامت از شبهات، حيات و زنده بودن با علم و حكمت و ياد پيوسته معاد.

اگر بوستان دل، از علف‌هرزه‌هاى رذائل زدوده نشود، مجال مناسبى هم براى رشد فضايل پيش نمى‌آيد. از اين رو، اهل دل و معنى، پيوسته اهل «مراقبت از دل» بوده‌اند تا به يغماى ابليس نرود و خانه شيطان نگردد.

عارفان گفته‌اند: «دل‌ها سه قسم است: قلب منيب، قلب شهيد، قلب سليم. قلب منيب، قلب بنده‌اى است كه از او ترسيد و عيب خود ديد و با مولاى خود گرديد. قلب شهيد، قلب كسى است كه دلى دارد زنده و گوشى گشاده و آن دل مرا حاضر گشته. طوبى او را كه دلى دارد سليم، از

[١] - غررالحكم، حديث ٤١١٢

[٢] - ميزان‌الحكمه، حديث ١٦٩٣٣

[٣] - همان، حديث ١٦٩٢٩