ابراز عاطفه به مردم و مشاركت و همراهى و هم‌دردى با آنان در امور و يارى‌رسانى در هنگامه نياز، پشتوانه‌اى براى روزهاى «مبادا» فراهم مى‌آورد. اگر گفته‌اند: «براى كسى بمير كه برايت تب كند»، اشاره به همين تعامل روحى و رفتارى ميان افراد جامعه است.

عيب پوشى‌

حفظ «آبرو» ى ديگران، مهم‌ترين نشانه دوستى و احترام و ارزش‌گذارى براى آنان است. آبرو، سرمايه‌اى است كه به اين راحتى به دست نمى‌آيد و گوهر نفيسى است كه اگر شكست، به اين آسانى قابل جبران نيست.

به همين اندازه كه «عيب‌جويى» نكوهيده و نارواست، «عيب‌پوشى» نسبت به يك برادر مسلمان و آبرودارى نسبت به يك مؤمن، ضرورى و فضيلت است.

وقتى از لغزش و عيبى از ديگرى باخبر مى‌شويد، جوان‌مردى ايجاب مى‌كند كه پرده‌پوشى كنيد و اگر نياز به تذكر است، به خودش بگوييد تا اصلاح كند.

دوست آن باشد كه معايب دوست‌		همچو آيينه رو به رو گويد
نه كه چون شانه با هزار زبان‌		پشت سر رفته موبه مو گويد

در كلام اميرمؤمنان است كه: ثمره اخوّت و برادرى آن است كه پشت سرش آبرويش را حفظ كنى و عيب‌هايش را به عنوان هديه به خودش‌