قلمرو دل - محدثى، جواد - الصفحة ٢٨
«انّ هذِهِ القلوبُ تَمَلُّ كَما تَملُّ الأبدانُ فَابْتَغوُا لَها طَرائِفَ الحِكَمِ».[١]
اين حكمتهاى ظريف و طريف و تازه، كجا يافت مىشود و در كدام بازار عرضه مىگردد؟ آيا سراغ قرآن و حديث رفتهايد؟ عرضه حكمتهاى حيات بخش فراوان است. اما اگر چشم و گوش دل بسته باشد، آن را نه خواهد ديد و نه آواى آن را خواهد شنيد. كسى كه نامحرم باشد. به حريم حكمت و معرفت راهى ندارد.
موج نداى دعوت به خير، هميشه در فضا موجود است. اگر گيرندههاى ما اشكالى نداشته باشد، آن امواج را مىگيرد اما اگر نقص فنى گوش دل- كه اغلب با گناه پديد مىآيد- سبب شود كه دريافت كننده دل آن امواج را نتواند بگيرد، اشكال از گيرنده است نه ازفرستنده.
اگر مشترى كالاى عرشى و حكمتهاى برين باشيم، بازار و فروشنده و محل عرضه آن را هم خواهيم شناخت. اما اگر مشترى نباشيم، حتى اگر بيخ گوشمان هم جار بزنند و مقابل چشممان هم به نمايش بگذارند، از شنيدن و ديدن محروم خواهيم بود.
به اين كلام حضرت صادق عليه السلام عنايت كنيد:
هرگاه خداوند بخواهد به بندهاى خير برساند و خوبى او را بخواهد، گوشهاى قلبش را باز و شنوا مىكند. اما اگر بخواهد محرومش كند (آن هم به خاطر عملكرد بد يا رويگردانى خودش از بينايى)، برگوش دلش مهر مىزند و ديگر هرگز روى صلاح را نمىبيند. و اين است معناى كلام حق كه (امْ عَلى قُلوبٍ اقفالُها».[٢]
اين نتيجه همان «اعراض» است كه دل نامحرم مىشود و به روى
[١] - نهجالبلاغه( صبحى صالح) حكمت ٩١
[٢] - ميزان الحكمه، حديث ١٦٩٥٥