قلمرو دل

قلمرو دل - محدثى، جواد - الصفحة ٢٨

«انّ هذِهِ القلوبُ تَمَلُّ كَما تَملُّ الأبدانُ فَابْتَغوُا لَها طَرائِفَ الحِكَمِ‌».[١]

اين حكمت‌هاى ظريف و طريف و تازه، كجا يافت مى‌شود و در كدام بازار عرضه مى‌گردد؟ آيا سراغ قرآن و حديث رفته‌ايد؟ عرضه حكمت‌هاى حيات بخش فراوان است. اما اگر چشم و گوش دل بسته باشد، آن را نه خواهد ديد و نه آواى آن را خواهد شنيد. كسى كه نامحرم باشد. به حريم حكمت و معرفت راهى ندارد.

موج نداى دعوت به خير، هميشه در فضا موجود است. اگر گيرنده‌هاى ما اشكالى نداشته باشد، آن امواج را مى‌گيرد اما اگر نقص فنى گوش دل- كه اغلب با گناه پديد مى‌آيد- سبب شود كه دريافت كننده دل آن امواج را نتواند بگيرد، اشكال از گيرنده است نه ازفرستنده.

اگر مشترى كالاى عرشى و حكمت‌هاى برين باشيم، بازار و فروشنده و محل عرضه آن را هم خواهيم شناخت. اما اگر مشترى نباشيم، حتى اگر بيخ گوشمان هم جار بزنند و مقابل چشممان هم به نمايش بگذارند، از شنيدن و ديدن محروم خواهيم بود.

به اين كلام حضرت صادق عليه السلام عنايت كنيد:

هرگاه خداوند بخواهد به بنده‌اى خير برساند و خوبى او را بخواهد، گوش‌هاى قلبش را باز و شنوا مى‌كند. اما اگر بخواهد محرومش كند (آن هم به خاطر عملكرد بد يا رويگردانى خودش از بينايى)، برگوش دلش مهر مى‌زند و ديگر هرگز روى صلاح را نمى‌بيند. و اين است معناى كلام حق كه (امْ عَلى‌ قُلوبٍ اقفالُها».[٢]

اين نتيجه همان «اعراض» است كه دل نامحرم مى‌شود و به روى‌


[١] - نهج‌البلاغه( صبحى صالح) حكمت ٩١

[٢] - ميزان الحكمه، حديث ١٦٩٥٥