حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: «طَهِّرُوا قُلوبَكُم مِنْ دَرَنِ السّيئاتِ؛[١] دل‌هايتان را از آلودگى گناهان و زنگار بدى‌ها پاك كنيد، و نيز مى‌فرمايد:

«طَهِّرُوا قُلوبَكُمْ مِنَ الْحِقْدِ ...؛[٢] قلب‌هايتان را از كينه پاك كنيد.

وقتى ما توفيق اين پاكسازى دل را خواهيم داشت كه كينه و گناه و بدى را يك آلودگى به حساب آوريم كه مايه بدنامى، سرشكستگى، رسوايى و سياهى پرونده عمر است و اين، معرفت مى‌طلبد!

خداجويان و اهل معنويات و صاحبان دل‌هاى عرشى و جان‌هاى ملكوتى، هرگز نمى‌گذارند بر دامن دلشان، غبار معصيت بنشيند و آيينه جانشان را زنگار معصيت و گناه بگيرد و در پى اين تيره جانى، از تجلى فروغ حكمت و حقيقت، محروم بمانند.

وقتى دل مى‌تواند آيينه باشد، چرا بگذاريم خشت تيره بماند؟

سخنى بلند از حضرت امير، به اين جلوه مرآتى دل اشاره دارد:

«قُلُوبُ العِبادِ الطاهِرة، مَواضِعُ نَظَرِ اللَّهِ سُبْحانَهُ، فَمَنْ طَهَّرَ قَلْبَهُ نَظَرَ الَيْهِ؛[٣] دل‌هاى پاك بندگان، موضع و جايگاه نگاه خداى سبحان است. پس هر كس دلش را پاك كند، خداوند به آن دل مى‌نگرد».

آيينه شو، جمال پرى طلعتان طلب‌		جاروب كن تو خانه، سپس ميهمان طلب‌

كسى مى‌تواند نگاه الهى را مهمان خانه دلش كند كه همه زواياى آن را از آلودگى‌هاى اخلاقى و رذائل و معصيت‌ها پاك كند وگرنه، آن فرشته،

[١] - غرر الحكم، حديث ٦٠٢١

[٢] - همان، حديث ٦٠١٧

[٣] - ميزان الحكمه، حديث ١٦٩٦٩