در حديث قدسى آمده است كه موساى كليم به پروردگارش عرضه داشت: «خدايا! آنان كه اهل تو هستند-/ خدايى هستند-/ و در روز قيامت كه هيچ سايه‌اى جز سايه عظمت و رحمت تو نيست، در سايه عرش تو مى‌آرمند، كيانند»؟ خداى متعال به او وحى فرمود كه آنان كه دل‌هاى پاك دارند. «الطاهِرَةُ قُلوُبُهم‌».[١]

آرايش تن، آلايش دل‌

يكى از بدترين نفاق‌ها، دوگانگى ظاهر و باطن است.

گاهى كسى را سالم و تندرست مى‌پنداريد، اما بيمارى‌هاى داخلى او وحشت‌آور است.

گاهى هم كسى را خوب و سالم و بى‌عيب مى‌شناسيد؛ اما اين ظاهر كار و نمود بيرونى اوست و اگر به خلوت او راه يابيد و از درون قلبش باخبر شويد، خواهيد ديد كه مجموعه‌اى از رذائل را در دل خود گرد آورده است؛ اما ظاهرى آراسته دارد.

اى بس آلوده كه پاكيزه ردايى دارد.

در موعظه‌هاى حضرت مسيح عليه السلام چنين آمده است:

«صحت و سلامت ظاهر جسد، چه فايده‌اى دارد، آن گاه كه باطنش خراب و فاسد باشد؟ همچنين، اندام و پيكرى كه بسيار از آن خوشتان مى‌آيد، به چه كارتان مى‌آيد، وقتى كه دل‌هايتان فاسد شده باشد؟ چه فايده كه پوست بدن خود را تميز و پاكيزه كنيد؛ اما دل‌هايتان آلوده و

[١] - المحاسن، ج ١، ص ٤٥٧