مثلًا نشست و برخاست با انسان‌هاى گمراه، بى‌ايمان و رويگردان از احكام الهى، يكى از اين عوامل است؛ مجالست با فرومايگان دون‌همت و پول‌داران دنياطلب، عامل ديگرى است؛ بى‌تقوايى و كمبود ورع، عامل سوم. به تعبير اميرالمؤمنين على عليه السلام: «مَنْ قَلَّ وَرَعُهُ ماتَ قَلُبهُ، وَ مَنْ ماتَ قَلْبُهُ دَخَلَ النّارُ؛[٢] هر كس ورع و پرهيزكارى اش كم شود، دلش مى‌ميرد و هر كه دلش مرد، وارد آتش مى‌شود».

[١] - اربع يمتن القلب: الذنب على الذنب و كثرة مناقشة النساء و مماراة الاحمق، تقول و يقول و لا يرجع الى خير، و مجالسة الموتى. فقيل له: يا رسول الله و ما الموتى؟ قال: كل غنى مترف( ميزان‌الحكمه، حديث ١٧٠٢٣)

[٢] - نهج‌البلاغه، حكمت ٣٤٩