كريم مى‌فرمايد: آنان كه از خدا فقط دنيا مى‌خواهند، در آخرت نصيبى ندارند، اما بعضى هم نيكى دنيا و هم نيكى آخرت و نجات از دوزخ مى‌خواهند: «رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ».[١]

در دعا هم خوب است از پيشوايان مكتب بهره جوييم و ادب دعا كردن و خواسته‌هاى متعالى داشتن را از آنان بياموزيم. دنياى وسيع و غنى «خواسته‌هاى متعالى» در دعاهاى معصومين، دنياى زيبا و بى‌پايان است. تنها كافى است به دعاى امام سجاد عليه السلام با عنوان دعاى «مكارم الاخلاق»[٢] نظر بيفكنيم، تا با گوشه‌اى از نيازهاى والا و خواسته‌هاى متعالى از زبان آن امام، كه «زيباترين روح پرستاره» است، آشنا شويم.

«الهى ... در هندسه وجود، توحيد را نقطه پرگارمان ساز، دايره تلاشمان را بر محور نقطه ايمان قرار بده، خط زندگى را امتدادى از نقطه‌هاى نياز بساز، زاويه ديدمان را باز كن تا چشم بگشاييم، امّا به چهره حقيقت؛ و گوش سپاريم، اما به آهنگ معنويت».[٣]

«آمين».

[١] - بقره( ٢) آيات ٢٠٠ و ٢٠١

[٢] - صحيفه سجّاديه، دعاى ٢٠، نيز در اواخر مفاتيح الجنان، دعاى مكارم الاخلاق

[٣] - الهى نامه، ص ٧٠