امام صادق (عليه السلام) مى دانست كه براى داود بن زُرْبى ، نسبت به وضوى ثُنائى مسحى ، سخن چينى كرده اند ، و منصور در كمين است . از اين رو حكمى را بيان داشت كه داود را از كشتن برهاند .

روشن است كه منصور وضوى ثُنايى را ملاكى تعيين كننده مى انگاشت كه بر پيروىِ مكتب تعبّد محض ، كه همان مكتب امام صادق (عليه السلام) است دلالت مى كرد ، و همين را براى قتلِ معتقدانِ به آن ، كافى مى دانست .

[١٩٦] . رجال كشى : ٣١٢ ، رقم ٥٦٤ ; وسائل الشيعه ١ : ٤٤٣ ، حديث ١١٧٢ -