آيا وضو را به خوبى انجام دادن ، اين همه ترس دارد ؟ با اينكه ده ها صحابى اين مضمون (استحباب اِحسانِ وضو = نيكو به جاى آوردن وضو) را از پيامبر روايت مى كردند ، و امويان از رهگذر عائشه و ابوهريره ، مفهوم «احسانِ وضو» را به خدمت گرفتند و آن را به «اِسباغ وضو» (كامل به جا آوردن وضو) و به جمله «واى بر پاشنه ها از آتش» ربط دادند ، سپس غَسل (شستن) را از آن استفاده كردند (نه چيز ديگر) ، چراكه ايشان اِسباغ را به سه بار شستن اعضا و جمله «ويل للأعقاب من النار» را به شستن پاها تفسير نمودند .

٥ - خنده و تبسّم هاى عثمان هنگام وضو ، نيز شايان توجّه است . وى گاه وقتى كه آب وضو برايش مى آوردند مى خنديد ومى گفت: «چرا نمى پرسيد از چه روى مى خندم ؟» گاه جواب مى داد كه پيامبر را ديده چونان او وضو مى گرفته است ،[١١١] و گاه به اينكه چنين وضويى سبب آمرزش گناهان و خطاهاى وضو گيرنده است ،[١١٢] و زمانى به اينكه چنان وضويى و نمازِ در پىِ آن ، گناهان را مى آمرزد ،[١١٣] و گاه بيان مى داشت دليل خنده اش اين بوده كه در نزديك به همان مكان پيامبر را ديده كه خنديد و اَصحاب از راز خنده اش

[١١١] . بنگريد به ، كنز العمّال ٩ : ٤٣٦ ، حديث ٢٦٨٦٣ -

[١١٢] . كنز العمّال ٩ : ٤٤٢ ، حديث ٢٦٨٨٦ ; مسند احمد ١ : ٥٨ ، ٦١ -

[١١٣] . بنگريد به ، كنز العمّال ٩ : ٤٣٩ ، حديث ٢٦٨٧٢ -