موسى بن اَنَس به اَنس (در حالى كه ما نزدش بوديم) گفت : اى ابا حمزه ، ما با حجّاج درباره وضو سخن گفتيم ، وى در اهواز برايمان خطبه خواند و گفت : چيزى نزديك تر به انسان از كثيفى پاهايش نيست، كف پا وروى آن و پاشنه ها را بشوييد

اَنس گفت : سخن خداى راست است و حجّاج دروغ مى بافد ، خداى متعال فرمود : ( وَامْسَحُوا بِرُؤُوسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ ) ;[١٨٥] سرها و پاهاتان را مَسح بكشيد .[١٨٦]

اين اعلان و استدلال از حجّاج ، يعنى كه امويان وضوى عثمانى را پذيرفتند و روشن مى كند كه تحكيم اجتهاد و رأى در وضو در جهتِ مقابله تمام عيار با وضوى پيامبر (صلى الله عليه وآله) و امام على (عليه السلام) مى باشد .

در حالى كه امام على (عليه السلام) تأكيد مىورزد بر اينكه اگر وضو به رأى اشخاص باشد ، كفِ پا از روى آن به مَسح سزاوارتر است ، ليكن من ديدم كه پيامبر پشت پا را مسح كشيد . حجّاج در معارضه با اين سخن و قرآن ، تصريح مى كند كه بايد همه پا شسته شود ; چراكه چركين ترين جاهاى بدن است .

[١٨٥] . سوره مائده (٥) آيه ٦ -

[١٨٦] . تفسير طبرى ٦ : ٨٢ ; نيز بنگريد به ، تفسير ابن كثير ٢ : ٤٤ ; الدرّ المنثور ٢ : ٢٦٢ -