l نمونه ديگر قتل مِرداس بن نَهِيك به دست اُسامه بن زيد است . پس از آنكه مِرادس تكبير گفت و شهادتين را بر زبان آورد (و حرمتِ خون مسلمان بديهى است) اُسامه او را به قتل رساند و گوسفندانش را به تصرف درآورد به اين ادعا كه مرداس از ترس شمشير اسلام آورد .

چون رسول خدا اين ماجرا را دريافت ، فرمود : به قصد تصرف گوسفندانش او را به قتل رسانديد ؟ آن گاه اين آيه را قرائت كرد :

( وَلاَ تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلاَمَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الْدُّنْيَا ) ;[٣٧]

به آن كه نزد شما اسلام را اظهار مى دارد ، نگوييد : «تو مؤمن نيستى !» تا [ بدين بهانه ] زندگى دنيا را بجوييد[٣٨] .

l نمونه ديگر ، سخنِ مردى از انصار درباره تقسيمى است كه پيامبر انجام داد . وى گفت : سوگند به خدا ، اين قسمتى است كه رضاى خدا در آن نبود ! اين سخن بر پيامبر (صلى الله عليه وآله) گران آمد ، صورتش برافروخته شد و به خشم آمد سپس فرمود : موسى بيش از اين آزار ديد ! و بُردبار ماند .[٣٩]

عجيب است كه اين رفتار و عقيده ، در برابر پيامبر صف آرايى كرد ! و پيامبر خشمگينانه فرمود :

[٣٧] . سوره نساء (٤) آيه ٩٤ -

[٣٨] . بنگريد به تفسير فخر رازى ١١ : ٣ ; الكشّاف ١ : ٥٥٢ ; تفسير ابن كثير ١ : ٨٥١ ـ ٨٥٢ -

[٣٩] . صحيح بخارى ٨ : ٣١ ، كتاب الآداب ، باب الصبر على الأذى ، و باب من لم يواجه الناس