l مُدَوِّنان : كسانى اند كه به تدوين حديث و گردآورى و ضبط آن ، اعتقاد داشتند و اين شيوه را بهترين راه انتقالِ آموزه هاى پيامبر (صلى الله عليه وآله) به نسل هاى بعد مى انگاشتند و حفظ دين و پاسدارى از آن را در گروِ استمرارِ ضابطه مند و پيراسته اين رويه مى دانستند .

سرآمد اهلِ تدوين امام على (عليه السلام) و ابن عباس و ابن مسعود و شمار ديگر از هم فكران امام (عليه السلام) مى باشد .

در مقابل مُدَوِّنان ، به طور خاص ، ابوبكر و عُمَر قرار دارند كه سكان خلافت بر امت اسلامى را پس از پيامبر (صلى الله عليه وآله) به دست گرفتند و به بهانه جلوگيرى از انتشار اختلاف ميان مسلمانان ، نوشته هاى حديثى مسلمانان را با ترفند ، جمع آورى كردند و سوزاندند . شعار اينان ، بسنده كردن به قرآن و تا حد ممكن دست درازى به حديث و كاستن از آن بود و تا آنجا كه مى توانستند از ضبط حديث و انتشار آن جلوگيرى مى كردند .

در اين كار آنان ، اَغراض سياسى و دينى نهفته بود . در پى اين خط مشى بسيارى از تعاليم كليدى پيامبر و توصيه هاى سرنوشت ساز آن حضرت از ميان رفت و روند جديدى در قانون گذارى اسلام شكل گرفت و به اختلافات بسيار در امت اسلامى انجاميد .

l وضوى تبرُّعى : تبرع به معنای اتجام کار یا دهش چیزی است که بر انسان واجب یا مستحب نباشد.وضوی تبرعی یعنی شیوه خاصی در اعمال وضو که به نظر خود شخص پسندیده آید و به دل خواه خویش آن را مطلوب بداند.