( وَأَنَّ هذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَلاَتَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ ذلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ) ;[٧]

اين [ تعاليم و احكام ] راه مستقيم من است آن را بپيماييد ، و كژراهه را مپيرويد كه شما را از راه خدا جدا مى سازد ; خدا شما را به اينها سفارش مى كند بدان اميد كه پرهيزكار شويد .

قائل شدن به چند رأيى يا ايمان به وحدت عقيده به عواملى بازمى گردد كه منجر شد مسلمانان بعد از پيامبر (صلى الله عليه وآله) به چند دسته تقسيم شوند ، و مهم ترين آنها تقسيم مسلمانان به دو گروه اصلى است :

١ - شيوه تعبّد محض = وحدت عقيده .

٢ - خط مشى اجتهاد و رأى = درستى عقايد گوناگون .

مؤلف در كتاب «منع تدوين الحديث» به تفصيل درباره اين دو خط مشى سخن گفته است و ريشه هاى ا جتهاد و رأى را نزد عرب قبل از اسلام روشن

[٦] . سوره نساء (٤) آيه ٨٢ -

[٧] . سوره انعام (٦) آيه ١٥٣ -