از اين رو ، هنگام آماده شدن داود براى نماز ـ به گونه اى كه متوجّه نشود ـ او را زير نظر گرفت . داود بن زُرْبى (همان گونه كه امام (عليه السلام) به او امر كرد) اعضاى وضو را ـ به طور كامل ـ سه بار مى شست . هنوز وضو را به پايان نرسانده بود كه منصور پيكى سويش فرستاد و او را فراخواند .

داود بن زُرْبى مى گويد : چون بر منصور درآمدم ، به من مرحبا گفت و بيان داشت كه اى داود ، گزارش باطلى از تو به من رسيد، تو آن گونه نيستى ! وضويت را نگريستم ، چون وضوى رافضه نبود ، مرا حلال كن و دستور داد صد درهم به او بدهند .

داود رَقِّى مى گويد : به همراه داود بن زُرْبى به ديدار امام (عليه السلام)رفتيم ، وى به امام گفت : فدايت شوم ! خونِ ما را در دنيا حفظ كردى ، اميد داريم به يُمن بركت شما وارد بهشت شويم .

امام (عليه السلام) فرمود : خداى تو و همه برادرانِ با ايمانت را بهشتى گرداند ، و به وى فر مود : آنچه بر تو گذشت براى داود رَقّى بازگوى تا ذهنش آرام گيرد .