در ادامه شناختِ انگيزه هاى عثمان در پديد آوردن اين وضوى ثلاثى جديد ، بجاست نخست به علّت قتلِ وى بپردازيم ; چراكه بزرگ ترين عاملى كه قاتلانِ عثمان را واداشت بر وى هجوم آورند ، نوآورى هاى وى در دين بود (و نه صرفِ تصرّفات و سياست هاى مالى و ادارى نادرست) . اين مطلب را مى توان از نكاتِ اساسى زير دريافت :

يك : طَلحه و زُبَير از نخستين كسانى بودند كه عليه عثمان مردم را تحريك كردند با اينكه عثمان سخاوتمندانه اموالِ فراوانى را به گونه اى شگفت آور ، در اختيار آنها قرار داد .[١٢١] همچنين به عبدالرحمن بن عوف

[١٢١] . چنان كه در تاريخ طبرى ٤ : ٤٠٥ ، آمده است ، عثمان به طلحه پنجاه هزار دينار بخشيد و دويست هزار دينار به او صله داد . اَحشام و غلامان طلحه فزونى يافت ، تنها از عراق روزانه برايش هزار دينار درآمد غله مى رسيد و زمان مرگ سى ميليون درهم ارث برجاى گذاشت كه دو ميليون و هزار درهم و دويست هزار دينار از آنها نقد بود .

درباره حجم انبوه اموال زُبَير ، بنگريد به كتاب الفتنة الكبرى ١ : ١٤٧ -