٤ - عثمان ، وضوهاى ثلاثى غسلى خود را ـ طبق رأى و استحسان ـ به جمله هاى ثابتى از پيامبر (صلى الله عليه وآله) همراه مى ساخت تا از آنها براى تقريرِ
وضوى جديدش سود جويد ; يعنى از معلومى براى مجهولى كه مى خواست آن را اثبات كند ، استفاده مى كرد . گاه مى گفت : «پيامبر فرمود هركه وضو را به نيكويى به جا آورد ، سپس دو ركعت نماز گزارَد ، مانند روزى كه از مادر زاده شده از گناه پاك مى شود» ،[١٠٨] و زمانى اين جمله را مى آورد كه : «پيامبر فرمود هركس وضو بگيرد و طهارت را نيكو سازد ، كفّاره گناهان گذشته اوست»[١٠٩] و شگفت آور اين كه مى گفت : «به خدا سوگند ، حديثى را برايتان باز مى گويم كه اگر آيه اى از قرآن نبود ، آن را نمى گفتم ! شنيدم پيامبر مى فرمود : شخصى كه به نيكويى وضو گيرد ، سپس نماز گزارد ، گناهان ميان او و نمازى كه به جا مى آورد ، آمرزيده مى شود» .[١١٠]

[١٠٨] . كنز العمّال ٩ : ٤٤٧ و٤٢٤ ، حديث ٢٦٩٠٧ و٢٦٨٠٠ -

[١٠٩] . همان .

[١١٠] . صحيح مسلم ١ : ٢٠٦ ، حديث ٦ (مقصود از آيه ، آيه ١٥٩ سوره بقره است) ; نيز بنگريد به ، مسند احمد ١ : ٦٧ -