حال كه دريافتيم حضرت على (عليه السلام) و ابن عبّاس و اَنس ـ به طور قطع ـ وضوى مسحى نمى گرفتند و از كسانى به شمار مى روند كه احاديث فراوانى را روايت كرده اند ، برايمان روشن مى شود كه مقصود از «مردمى كه از پيامبر حديث مى كردند» سرانِ صحابه و بزرگانِ آنهاست ، نه تصويرى كه عثمان از آنها ترسيم كرد و آنان را افراد ناشناس نمایاند .

می توان بر اینها ، نام های اين صحابه را افزود كه به وضوى مسحى معتقد بودند يا به آنها نسبت داده شده است ; مانند :

١ - عَبّاد بن تميم بن عاصم مازنى .

٢ - اَوس بن اَبى اوس ثقفى .

٣ - رِفاعة بن رافع .

٤ ـ اَبى مالك اَشعرى .