عدم بيان وضو از سوى عمر ، نبودِ اختلاف آشكار در وضو را ـ در عهد او ـ مى نماياند ; به ويژه آن گاه كه دريابيم فتوحات در آن زمان توسعه يافت و كسانى كه تازه به اسلام درمى آمدند نيازمند آموزش وضو بودند .

اگر در ماهيّتِ وضو اختلافى مى بود ، روند طبيعى اقتضا مى كرد كه از سوى عُمَر ـ يا در زمان او ـ گزارشاتى داشته باشيم . از آنجا كه چيزى در اين باره نمى يابيم ، مى توان دريافت كه وضو در زمان عُمَر به همان صورتِ

[٦٥] . در مسند احمد ١ : ٣٦٦ ، به سند صحيح از خصيف آمده است كه مقسم (غلام آزاد شده عبدالله بن حارث بن نوفَل) او را خبر داد كه ابن عبّاس گفت : من نزد عمر بودم آن گاه كه سعد بن اَبى وَقّاص و ابن عمر از مسح بر خفّين پرسيدند ؟ (سعد قائل بر مسح بر پاافزار بود و ابن عمر آن را جايز نمى دانست) عمر به نفع سعد حكم كرد . ابن عبّاس گفت : اى سعد ، مى دانيم كه پيامبر بر پاافزار مسح كرد ، ليكن قبل از نزول سوره مائده يا بعد آن ؟ ابن عبّاس گفت : هيچ كس نمى تواند بگويد پيامبر (صلى الله عليه وآله) بعد از نزول سوره ى مائده بر كفش ها مسح كشيد ! عمر خاموش ماند .