و از اينجاست كه با دو جريان مواجه مى شويم . يكى به نقل حديث و تدوين آن مى پردازد ، و ديگرى از آن منع مى كند و از مردم مى خواهد نقل حديث از پيامبر را به حداقل رسانند . اين يكى به لزوم عرضه حديث پيامبر (صلى الله عليه وآله) به قرآن قائل است و اينكه اگر حديث موافق قرآن بود بايد آن را برگرفت و اگر بر خلاف قرآن باشد بايد به دور افكند ، و آن ديگرى ضرورتى براى اين كار نمى بيند و آن را راهكار بى دينان مى شمارد !

و اين چنين ـ به تدريج ـ دو مكتب ترسيم مى گردد و سامان مى يابد .