اما آثار کامل و شايسته اي که در نفس ، از مداومت و پيوستگي بر آن اعمال حاصل مي شود ثابت و استوار خواهد بود . چه ، همانا ميان نفس و بدن رابطه اي قوي است و فعل و انفعالات آنها در يکديگر مؤثر واقع مي شود .

آيا هنگامي که عضوي را جراحتي برسد ، روان آدمي از جراحت متألم نمي شود ؟

و بالعکس در مواقع هيجانات روحي و اضطرابهاي رواني ، که در نتيجه عوامل مختلفي از قبيل مرگ عزيزان يا کارهاي وحشت زا به انسان روي مي آورد ، نمي بينيد که اعضاي بدن نيز متأثر شده و قطعه گوشت ميان پهلو و کتف به لرزه مي آيد ؟

و به عبارت ديگر ، عکس العمل خود را به صورت رعشه دست و پا ، يا پريدگي رنگ رخسار و غيره نشان مي دهد ؟

بنابراين همانطورکه قبلا اشاره گرديد ، مقصود از وضع و تشريع عبادات اين است که انسان به آن وسيله مدارج کمال را قدم به قدم بپيمايد و به صفات ملکوتي آراسته شود .

آنچه مسلم است اين است که صورت ظاهري هر عبادتي نقش و اثر مطلوبي در روح ايجاد کرده ، به موازات