در بارگاه نور - حسین انصاریان - الصفحة ١٢٠ - برائت از مشرکين

" وَإِذْ قالَ إِبْراهِيمُ لاَِبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَراءٌ مِمّا تَعْبُدُونَ" . [١]

ابراهيم با جسارت و جرأت و بدون خوف و ترس بر سر سرپرست خانواده خود و قومش يکّه و تنها فرياد زد :

من از آنچه که شما آن را عبادت مي کنيد بيزارم !

ونيز آن حضرت با موحّدان بيدار بر سر اهل شرک و سردمداران آنان فرياد برائت زد و خداوند متعال او و موحّدان را در قرآن مجيد بعنوان اسوه و سرمشق موحدان تاريخ معرفي کرد تا اهل توحيد در هر زمان و در هر دوره و در هر موقعيت ، بر سر مشرکان فرياد برائت بزنند .

" قَدْ کانَتْ لَکُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنّا بُرَآؤُا مِنْکُمْ وَمِمّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللهِ کَفَرْنا بِکُمْ وَبَدا بَيْنَنا وَبَيْنَکُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ أَبَداً حَتّي تُؤْمِنُوا بِاللهِ وَحْدَهُ" . [٢]

در حرکت ابراهيم و مؤمناني که در معيّت او بودند ،

[١] زخرف : ٢٦

[٢] ممتحنه : ٤