حکم عقل است ، و مرکزيّت آن مکّه مکرّمه مي باشد و اختصاص به زمان خاصي ندارد بلکه تا مشرک هست برائت هم هست زيرا حکم الهي ابدي و جاويد است ، به عنوان جدل مي نامند و به متن آيه ١٩٧ سوره بقره " فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَلا فُسُوقَ وَلا جِدالَ فِي الْحَجِّ" بر نفي آن توسل مي جويند و فتوا به حرمت صادر مي کنند ! و به غير ما انزل الله و به غير سنت پيامبر حکم مي دهند ؛ زيرا اين حکم به نفع مشرکان و کافران و به زيان تمام ملّتهاي اسلامي است .

اين بي خبران بر خلاف کتب لغت عرب و بر خلاف تفاسير خود و برخلاف روايات ، برائت از مشرکين را در سرزمين وحي به وسيله موحدان مصداق جدل مي گيرند ، در حالي که جدل در کتب لغت ؛ مانند المنجد ، به معناي کينه و دشمني است و کينه و دشمني حرام و نهي شده ، بخصوص در ايام حجّ کينه با دوستان مؤمن و خدمه خود و با حمله داران و سرپرستان حجاج است ، اين معنايي است که يکي از بزرگترين مفسران اهل سنت ، جناب زمخشري در تفسير کشاف جلد اوّل ص٢٤٣ ذکر کرده است و اين معناي لغوي و تفسيري چه ربطي با کينه و دشمني با دشمنان خدا و دشمنان مسلمين و غارتگران دزد ، و صهيونيست ها و سردمداران کفر دارد .