هنگامي که حاضر در ميقات شد و غسل کرد و به لباس احرام در آمد ، در او از جلال آن انديشه هاي پاک و ملکاتي که در نفس او پيدا شده پرگشته و زندگي و همه شؤون فريب دهنده آن را از خود دور مي سازد .

در آنجا خود را به حساب نمي آورد ، مگر فردي از لشگريان حق ، که آنان را دعوت کرده و او به توفيق حضرت محبوب موفق به اجابت شده است !

هنگاميکه حاجي پوشش و کيفيت خود را تغيير داد و خواري موقف و بي چارگي خود را آشکار نمود ، برخود لازم مي داند که دلش پاک ، و کردارش پاکيزه ، و گفتارش صادقانه و بي آلايش باشد و کسي را از خود نرنجاند و براي خوشنودي حق از روي صفا و حقيقت از خود بگذرد و هستي خويش را از هر نوع آلودگي و آميختگي به اغراض دور بدارد و هويت خود را متوجه حضرت ربّ العزّت سازد .

در نتيجه هنگامي که عملش را به پايان برد ، نور معرفت دلش را ربوده و روشن ساخته و گوشه هاي قلب او ، از همه رخنه هاي ريز و باريک شرک وکفر پاک شده و فايده عملش در همه قواي وجودي او و سپاهيان و دسته هاي مددکار آنها سرايت نموده ، همه را تسليم حق و در راهي که