در بارگاه نور - حسین انصاریان - الصفحة ٩٣ - وقوف در عرفات

آني تو که حال دل نالان داني *** احوال دل شکسته بالان داني

گر خوانمت از سينه سوزان شنوي *** ور دم نزنم زبان لالان داني

او از تمام بندگانش دعوت به راز و نياز و دعا و مناجات و تضرّع و زاري نموده و به همه آنان وعده اجابت دعا داده است .

. . . فأيّ نعمک يا الهي احصي عدداً و ذکراً أم أيّ عطاياک أقوم بها شکراً و هي ياربّ أکثر من أن يحصيها العادّون أو يبلغ علماً بها الحافظون . . .

کدام نعمتهايت را ، اي معبود من ، به شماره آورم که خود در قرآنت فرمودي : اگر بخواهيد عدد نعمتهايم را به شماره آوريد به شماره نيايد . يا به کدام عطايت شکر کنم که الطاف تو اي خداي من بيش از آن است که شمارندگان آمار گيرند ، يا علم حافظان به آن دسترسي داشته باشند .

راستي چه قدرت و قوّتي مي تواند نعمت هاي او را به شماره آورد ، مگر نه اين است که هر جزئي از اجزاي